Vandaag moeten we tegen de nummer 2. Een paar weken geleden moesten we tegen HVC 10 die toen op de 2e plaats stond en toen hebben we een geweldige wedstrijd gespeeld. Ondanks dat we die wedstrijd uiteindelijk net verloren hebben, hebben we wel laten zien dat we kunnen voetballen en iets moois neer kunnen zetten. Vandaag spelen we met niet al onze eigen jongens, een aantal van onze eigen jongens zijn door ons 1e gevraagd, dus hebben wij aanvulling van het 5e. Bedankt Remco, Bradley en Iwan voor het feit dat jullie bij ons willen aansluiten. Deze wedstrijd start een beetje met paniek voetbal; we moeten nog even goed de focus krijgen. Na een minuut of 8 een mooie bal van Colin op Lubout, helaas gaat de bal precies de verkeerde kant op. Maar we laten wel weer zien dat we het wel kunnen en ook willen. Vervolgens krijgt Mitchel een mooie kans, maar de bal raakt niet de binnenkant van het net maar de buitenkant. Dus daar ging onze kans op een voorsprong. Vervolgens, een paar minuten later loopt Fred helemaal vrij, maar weet dit niet uit te buiten. Na een minuut of 12 krijgt de tegenpartij een kans, als je het schot zag zou je denken die bal komt niet aan waar die aan moet komen, maar toch scoren ze 0-1. Na 25 min een flinke kopstoot van Mitchel met een tegenstander dus we moeten wisselen. Na 30 min weer een bal van Honselersdijk waarvan je denkt die komt niet aan bij de juiste speler, maar niets is minder waar: 0-2. Vervolgens een mooie bal van Fred op Iwan, maar er wordt gefloten voor buitenspel. Vlak voor rust komen we op een 0-3 achterstand. Dit wordt een zware dobber maar we laten ons niet kennen. Lucas heeft de bal en weet Iwan te vinden, die vervolgens scoort: 1-3 en krijgen we de smaak weer te pakken. Lucas krijgt vlak voor rust nog een kans, maar er wordt gevlagd voor buitenspel. Na de rust weten we dat we nog harder moeten vechten om punten te pakken. Na 10 min verovert Lucas de bal, geeft hem af aan Bradley, stiekem familie van Van Nistelrooy die vervolgens een mooie actie maakt en deze afgeeft aan Iwan die weer het net weet te vinden: 2-3. Het kan nog, we geloven er nog steeds in. Vervolgens weet Mitchel het net te vinden: 3-3. We ruiken de overwinning hoe vet zou het zijn als we alsnog de punten pakken, dan kunnen we er een leuk feestje van maken bij de 3e helft. Helaas, de tegenpartij wil ook de 3 punten en weet nog een keer te scoren: 3-4. Iwan heeft het gevoel dat we nog gelijk kunnen komen en krijgt nog een mooie kopkans voor de goal en een vrije trap door hem genomen raakt vol de lat. Helaas is 3-4 de eindstand geworden. We hebben uiteindelijk keihard teruggevochten. We hebben ons best gedaan en meer dan dat kunnen we niet doen. Nog een paar wedstrijden en dan is het seizoen voorbij. Volgend jaar een nieuw seizoen, sommigen van jullie hebben besloten om te blijven, net als de trainer en de leider maar sommigen twijfelen nog. Het mooiste zou zijn als we qua team in één geheel door kunnen, maar begrijp ook heel goed dat sommigen de onrust en alles eromheen zat zijn en verder willen kijken. Ik kan niet vaak genoeg benadrukken dat we een geweldig mooi team hebben wat goed met elkaar overweg kan. Ondanks alle negatieve dingen van afgelopen seizoen hebben jullie onderling toch veel respect voor elkaar, plezier en wordt er weinig gemopperd op elkaar. Dat is zeker iets om trots op te zijn! Op naar de volgende wedstrijd.