Ook vandaag mochten de heren van Jo9-1, inclusief ouders, weer vroeg het nest uit voor een potje voetbal. Om 08.00 uur werd al verzameld in de kantine aan de Monseigneur Nolenslaan waar de ouders echt een sterke kop koffie nodig hadden. Vooral de vader van Dylano.
Vandaag ontbrak Rutger omdat hij bij Jo9-2 nodig was en was het aan Jeroen om het strijdplan te maken en uit te leggen aan de strijders.
Na een goede warming up klonk het fluitje van de scheids en kon de titanenstrijd beginnen.
De strijd ging vanaf het startsignaal gelijk goed op. Jo-9 probeerde weer via kort tikvoetbal aanvallen op te zetten tot de achterlijn om de spitsen Luuk en Milan in stelling te brengen. Toch werd Jesper, in de goal, verrast door een afstandsschot van Duno en stond de 1-0 op het scorebord.
Via een net opgezette aanval via verschillende schijven zette Luuk ons met een goed bekeken lage schuiver in de linker benedenhoek op 1-1. Dit zorgde ervoor dat de mannen goede moed kregen en lekker overspeelden naar elkaar. De aanvallen gaan er met de week beter uitzien. Maar zoals wel vaker tegen onze Jo-9 bestrijd de tegenstander ons met afstandsschoten. Ook nu weer was de ontstane 2-1 achterstand daardoor niet te voorkomen. De wedstrijd bleef heen en weer golven. Jesper gaf een pass naar Bjorn, die daarop als een volleerd kunstschaatser over het middenveld tussen een aantal tegenstanders door slalomde en een bekeken tikje naar rechts gaf op Levi. Levi tikte gelijk terug naar Bjorn die hard de bal de kruising in schoot.
Duno bleef ook drukken op onze goal maar er werd goed gekeept door Jesper en Sam en Naud bleven goed naar de bal kijken waardoor Duno, afgezien van een afstandsschot, nauwelijks echt bij onze goal kwam. Naud pakte goed door, veroverde de bal achterin en bereikte door een scherpe pass Luuk die in een één op één duel met de keeper zijn tweede goal van de dag noteerde. Met deze 2-3 voorsprong gingen wij de rust in.
Na de rust stond Sam op goal en werd werd de opstelling door elkaar gehusseld. Dit was even wennen waardoor Duno de gelegenheid kreeg om er snel 2 doelpunten in te prikken. Weer een achterstand. Maar er was nog tijd genoeg voor onze makkers die onvermoeid door bleven combineren en knokken voor elke meter.
Dylano werd aan de rechterkant de diepte ingestuurd op door Bjorn omdat daar veel ruimte lag. Hij kreeg nog wat tegenstand van één van de verdedigers van Duno maar wist door wilskracht de bal hoog voor de zetten richting de doellijn van het goal. De keeper schatte het schot van Dylano niet goed in liet het schot door de handen glippen. 4-4.
Duno had door dat onze keeper Sam door zijn lengte niet bij de lat kon. Via een hard afstandsschot kwamen wij wederom op achterstand. Je zou zeggen dat de mannen daar moedeloos van zouden worden maar minder is waar. Het harde werken op de training en vooral de inmiddels aangeleerde discipline om niet de kop te laten hangen waren terug te zien in de daadkracht waarmee de jongens voetbalden.
De opstelling werd weer omgegooid. Na 3 corners achter elkaar te hebben gekregen tikte Jesper de bal naar Naud die een stukje was uitgezakt. Deze haalde uit vanaf de rand van de denkbeeldige 16 meter. Dit schot werd gekrenkt maar omdat Naud door bleef buffelen kon hij met een tweede schot de 5-5 noteren.
In deze fase van de wedstrijd was de spanning om te snijden. Vooral de moeders langs de kant lieten zich horen en dat spoorden zoonlief in het veld om te schitteren. Bjorn kreeg vleugels en deed nog maar eens een slalom en gaf 3 tegenstanders het nakijken.
Jesper en Naud hadden de verdediging op orde wat voor onze keeper Sam ook een fijne gedachte was. Maar met een tegenstander die veel van afstand schiet is het altijd oppassen.
Jesper kreeg de bal op het middenveld voor zijn voeten en besloot Duno terug te pakken met hun eigen spel en liet vanaf eigen helft met een kanonsschot de touwen van het vijandelijke doel bollen. Hierdoor had Jo9-1 de voorsprong weer te pakken.
En ach…rugnummer 8 van Duno wist ook wel raad met de bal en schoot wederom de gelijkmaker achter Sam.
Waar ging deze wedstrijd naartoe?! De tijd begon te dringen. Er werd weer volop druk gezet op Duno en dat resulteerde in een een aanval waarbij door snel overspel Milan voor de goal werd gezet. Milan schoot maar de doelpoging werd door de keeper gepareerd. Levi was daar als de kippen bij en kon zijn hattrick van vandaag volmaken door te scoren.
Gezien het spelbeeld was het mogelijk om deze 6-7 stand als winst mee naar Loosduinen te nemen. Maar…de scheidsrechter liet nog even, net te lang, doorspelen waardoor Duno vlak voor het eindsignaal nog even snel de 7-7 binnen prikte. De winst mocht gewoon niet mee naar huis.
De jongens hebben vandaag wederom laten zien dat zij een hecht team zijn geworden die naast lol trappen ook serieus met elkaar kan strijden.
De ouders zijn trots op de jongens en hopen dat dit team nog lang samen zal blijven spelen.
Uw clubreporter P. Eenbuiker