Veel regen, heel veel regen en sommigen hielden al rekening met een afkeuring. Sommigen hoopten zelfs op een afkeuring, want onze helden Kramer, Blokhuijsen en Bergsma moesten deze dag de Olympische 5000 meter zo snel mogelijk zien af te leggen en dat wilden sommige van onze mannen niet missen. Goud lonkte immers aan de horizon voor “onze” oranjemannen. Maar die afkeuring kwam niet, omdat Pluvius wel alle sluizen kan opengooien, maar tegen het moderne kunstgras red je het niet meer met bakken water. Spelen moesten we en wel tegen het verre van Nispen in de Zilk. Iemand vroeg aan die jongens waarom ze bij ons in de poule zijn gekomen met al die verre uitwedstrijden. Maar in West 1 schijnt het nog minder te zijn, dus rijden ze liever eenmaal per twee weken naar Den Haag, Vlaardingen of Rotterdam dan naar Den Helder, Lelystad of Tessel. Gelukkig liep de wedstrijd vóór ons een beetje uit zodat wij als warming up in de kantine voor de TV zijn gekropen en nadat Sven zijn rondjes had gedraaid, konden wij met een gerust gevoel naar buiten, het zat wel goed. Van Nispen is in onze poule wat afgegleden naar een minder niveau, staan onderaan en toen wij zagen dat zij hun beste speler als scheidsrechter lieten optreden, toen roken wij onze kans. Hoewel John te laat in de kleedkamer kwam en de opstelling al was gemaakt, bleek het team toch bereid hem drie kwartier speeltijd te geven. Hij staat er dus wel aardig op, want ik kan je wel zeggen dat er niet veel zijn die dat voor elkaar krijgen. Met Eelco, Leen en Hans op de bank begonnen wij aan de wedstrijd. Peter stond na een paar weken afwezigheid weer op zijn vertrouwde linksachter positie en Theo kroop bij Edwin in de spits. Het tempo lag laag en het duurde vrij lang voordat wij een beetje gevaar konden stichten. John trok de regie naar zich toe en eiste een rol in menige aanvalsopbouw. Wij moesten wel beducht blijven voor de counters van Van Nispen want er liepen een paar rappe jongens rond. Hoewel die ene sympathieke buitenspeler het al na de eerste bal voor gezien moest houden nadat hij erachter kwam dat Gerrit bij ons op rechts vandaag niet plan was er veel door te laten glippen. Zo hielden wij de boel in evenwicht totdat Edwin uit een pass van John plotseling alleen de keeper nog voor zich wist en beheerst rondde hij deze kans af met een fraaie lob over de uitkomende keeper: 0-1. Eelco kwam erin voor Wim en dat gaf ons weer meer diepgang in het spel. Wij begonnen harder aan te dringen en Patrick zag met een fraaie trap vanaf de zijkant zijn bal pardoes bij de tweede paal binnenvallen. Op de bank had iemand het over een afgezwaaide voorzet, maar zelf vond ik het gewoon een mooie goal: 0-2. Kort daarna glipte Eelco de zestien binnen en met een schuiver onder de keeper door stelde hij de marge op drie. Dat was een lekker gevoel vlak voordat wij aan de thee gingen. Leen kwam erin voor Edwin, Hans voor Ronald en Wim kwam weer terug in het veld omdat John naar zijn afspraak moest. De drie invallers merkten al snel dat hun tegenstander al redelijk gesloopt was in de eerste helft en zo konden wij redelijk vrijuit spelen. Maar het spel verzandde gelukkig niet in geknoei of slapte en wij joegen de Zilkenaars behoorlijk op. Prachtige combinaties, snelle wisselingen, doorbraken over de vleugels met de weer onvermoeibare Theo en mooie doelpunten waren het resultaat. De vierde kwam van Eelco, de vijfde van Leen. De zesde was een mooi geplaatst afstandsschot van Patrick, die hiermee kans zag de kleine keeper voor de tweede keer te passeren. De zevende was een beauty van Eelco die de bal als het ware in de kruising krulde naast de kansloze keeper. De achtste was weer van Leen die goed doorzette en scoorde en de negende was van Bert, die de op maat teruggelegde bal van Theo met een fraaie streep over het kunstgras via de binnenkant van de paal inschoot. Bert werd nog een keer smerig nagetrapt. Los van een vrije trap werd dat verder niet bestraft maar de overtreder werd later wel op professionele wijze gecorrigeerd in de duels met Peter en later ook nog met Gerard. Gewoon even laten weten dat wij daarvan niet gediend zijn, teamspirit, weet je wel. Achterin moesten wij toch nog twee goals toestaan, een keer niet goed ingrijpen en ook nog een persoonlijke uitverdedigingsfout waren de inleiding tot deze slechts voor de statistieken betekenishebbende treffers. Zo verstevigden wij vandaag onze positie in de middenmoot en kunnen wij ons gaan opmaken voor de bekerkraker tegen onze vrienden van TAC. Goede voorbereiding is nodig dus ik verwacht dinsdag weer een volle bak op de training.

MAZZEL, king.