Soms heb je van die dagen dat het gewoon niet loopt zoals je wilt hoe het gaat. Als eerste bereikte ons het trieste nieuws dat de vader van ons tactisch meesterbrein, Melchior, is overleden. Namens het hele team wensen wij de familie en in het bijzonder Melchior, zijn zus en moeder alle kracht en sterkte toe in deze moeilijke tijd.
Vandaag was zo’n dag dat het niet lukte. Afgelopen week keken we in de app en schrokken we ons rot. De opkomst voor de donderdag training was hoog en ook stond iedereen die we tot onze beschikking hebben op aanwezig voor de wedstrijd van zaterdag. Helaas berusten deze beelden niet op de werkelijkheid. De opkomst van donderdag werd lager en ook wat afzeggingen voor zaterdag resulteerde er eigenlijk in dat we 12 fitte spelers hadden en een paar minder fitte.
Echter gingen we wel vol goede moed naar Delft toe waar Vitesse Delft op ons wachtte. Een ploeg waarvan we al wisten dat het ook oud selectiespelers waren en best wel aardig kon ballen (en dat hebben we gewerkt) waar het in het begin nog gelijk op ging merkte je dat zij het balletje lekker rond lieten gaan. Wij konden daar alleen maar heel hard werken tegenover zetten en hopen op wat uitvallen. We kwamen 1-0 achter vanuit een voorzet. De 1-1 volgde niet heel veel later. Een goede redding van Dyl, Ali en Allie die goed samenspeelden en uiteindelijk de voorzet die door Nawien Yamal werd ingekopt. Dit was voor ons een lekkere opsteker en dan hoop je de wedstrijd langzaam naar je hand te zetten. Alleen gebeurde dat niet. We kregen wel de kans via een afstand schot maar de keeper pakte deze goed. Hierna was het Vitesse Delft die het spel maakte en de kansen creëerde. Een steekbal zetten hun handige voorhoede speler 1 op 1 en deze faalde niet. Hierna miste onze rode Keniaan de kans op 2-2 en daar dat was gelijk het laatste gevaar van ons. We hadden het echter aan Vitesse Delft en John te danken dat we gingen rusten met 2-1. Zij stonden wel veel buitenspel en John was denk de enige die scherp was vandaag. 2-1 achter met de rust toch.
Koppen bij elkaar en de tactiek voor de tweede helft te bespreken.
We hadden door dat zij met hun steekballen achter onze laatste linie gevaarlijk werden. Iets meer compact staan was de uitkomst en hopen op de counter. We gingen met 1 wissel verder. Ali ging eruit en Joey was weer van de partij na zijn wereldtour als witte Nelly en vulde de positie in.
De tweede helft begon niet eens zo slecht. We konden wat meer eruit maar na de 3-1 uit een één tweetje was het bij ons klaar. We wilden compacter staan maar als de scherpte er niet is, er wordt slordig met balbezit omgegaan en de tegenstander maakt met een wereldgoal de 4-1 is het eigenlijk alleen tegenhouden. We hebben gestreden maar het wilde gewoon niet. We moesten ons meerdere erkennen in een betere tegenstander. Laten we hiervan leren en dit meenemen naar potjes waarin we merken dat het ff niet loopt.
Het was aan Nawien Yamal te danken dat het slechts 6-1 bleef. Wil je weten waarom verwijzen wij je door naar hem ;).
Wat kan je dus tegen een klap als deze doen. Juist, gezelligheid erin houden en keihard trainen en werken in het veld. In principe is dat wel aan ons besteed. We gaan op naar volgende week waar Erasmus 2 op bezoek komt. We zullen dus met revanche gevoelens deze wedstrijd koste wat het kost willen winnen.
We willen ook wel afsluiten met een positief bericht. Afgelopen week is er geloot voor de volgende bekerwedstrijd. In Monaco was de voltallige selectie aanwezig en zagen wij dat we (weer!!!!) een uitwedstrijd hebben. Dit keer is Gravenzande 5 uit Gravenzande de tegenstander. Deze wedstrijd staat ingedeeld op zaterdag 15 november 14.30 uur.
Maar eerst dus de focus op volgende week!
Tot dan!