Vandaag stond er eindelijk weer een competitiewedstrijd op het programma.
Onze mannen konden aantreden bij de buren van het altijd gezellige Quintus. De thuiswedstrijd was zeer tegen de verhouding in verloren gegaan dus kon er nu wat worden rechtgezet. Helaas waren de blessuregevallen van voor de winterstop nog niet hersteld en dus begon ons vlaggenschip met dezelfde elf als in de laatste van PGS gewonnen wedstrijd. De eerste helft begon zeer slordig in de passing en Loosduinen had veel moeite met het doorgronden van de speelwijze van Quintus. Pas na een minuut of twintig werd er een oplossing gevonden. Maar op dat moment was het aan keeper Rafe te danken dat Loosduinen niet al met 4-0 achter stond. Langzaamaan werd het een meer gelijke strijd en was het Jevon die met een geweldige aanname en mooi schot bijna voor de 0-1 zorgde. Het was bijna rust maar met de allerlaatste aktie van de eerste helft stond een speler van Quintus vogelvrij in de zestien en kon Loosduinen met een achterstand de kleedkamer in. Daar werden wat harde woorden gesproken maar dat resulteerde wel in een veel beter begin van de tweede helft. Loosduinen dicteerde meer en meer het spel op het middenveld omdat Quintus zich liet inzakken met een gok op de levensgevaarlijke counter. Met echter nog een half uur op de klok vond de tot dan toe goedleidende scheidsrechter Meere het nodig om een totaal onterechte rode kaart uit te delen aan Twan. (de beelden spreken voor zich). Hierdoor moest er wel het een en andere worden omgezet. Een logische wissel van een spits voor een verdediger en even later vers bloed op de beide vleugels. Op dat moment allemaal Loosduinse jongens in de wei met een gemiddelde leeftijd van rond de 21 jaar. Doordat Quintus geen variatie had in hun spel en Loosduinen een tandje bijschakelde kwamen er een aantal grote kansen. Maar de keeper van de tegenstander wilde van geen wijken weten. Een tweetal minuten voor tijd kreeg Kris een vrije trap te nemen. Zijn schot werd van richting veranderd en pardoes lag de bal in het netje. De laatste minuten werd met man en macht het gelijke spel verdedigd en het was achteraf gezien een terechte uitslag. Complimenten waren dan ook terecht voor het herstel, de wilskracht en het blijven geloven in een goede afloop. Na het laatste fluitsignaal was het wel even schrikken voor iedereen maar gelukkig gaat het goed met Joeri. Volgende week weer een thuiswedstrijd om drie punten te pakken.
