Dag 1 – Fourdrain, daar gaan we weer!
Het is weer zover: Loosduinen O19-1 gaat op teamweekend naar Fourdrain! Om 11:30 uur werd er verzameld. En geloof het of niet: iedereen was op tijd. Dat alleen al was misschien wel de eerste overwinning van het weekend, want dat gebeurt ook niet elke dag.
Na het traditionele groepsfoto-moment konden we eindelijk vertrekken. Op naar Frankrijk! Natuurlijk werd er onderweg meteen even teruggedacht aan eerdere avonturen. Dit keer klonk al snel de bekende opmerking door de bus: “Geen ongeluk onderweg hè, Sjuul ;).”
De reis was lang, met hier en daar wat file, maar de sfeer zat er goed in. Muziek aan, gesprekken over van alles en nog wat, en af en toe de vraag hoe lang het nog zou duren. Naarmate we dichter bij Fourdrain kwamen, groeide ook de nieuwsgierigheid. Hoe zou het huis eruitzien? Waren de foto’s wel echt? Of was het weer zo’n gevalletje van verwachtingen versus werkelijkheid?
Rond 18:15 uur kwam daar eindelijk antwoord op. Sjuul was als eerste gearriveerd en na wat kleine omwegen via allerlei tussenweggetjes reden ook de anderen het terrein op. En toen zagen we het: een gigantisch huis. Groter dan verwacht, met ontzettend veel kamers, meerdere keukens en een enorme tuin waar genoeg ruimte was voor alle plannen die de komende dagen nog zouden volgen.
Terwijl de jongens het huis verkenden en langzaam hun plekjes uitkozen, vertrokken de begeleiders richting de supermarkt. En niet zomaar een supermarkt: een gigantische Franse winkel waar werkelijk alles te vinden was. Gewapend met een lange boodschappenlijst begonnen ze aan hun missie. Gangpad na gangpad verdwenen de producten in de kar. Brood, beleg, frisdrank, snacks, drank, vlees, sauzen; werkelijk alles wat een teamweekend nodig heeft.
Na ruim twintig minuten rondstruinen, discussiëren over hoeveel chips een groep jongens in drie dagen kan wegwerken en een kar die inmiddels tot de rand gevuld was, stonden de begeleiders tevreden bij de kassa. De missie leek geslaagd.
Tenminste… dat dachten we.Daarna was het tijd voor wat welverdiende vrije tijd en kon de barbecue worden aangestoken. Een speciaal bedankje voor Sjuul, die zich ontpopte tot een echte grillmaster en ervoor zorgde dat alles perfect van de barbecue kwam.
Met een hapje en een drankje erbij konden we ’s avonds beginnen aan de pubquiz. Met muziek, zang, leuke vragen en vooral veel gezelligheid werd het een groot succes. Er werd fanatiek meegedaan, maar er werd minstens net zoveel gelachen.
Na de quiz werden er nog wat spelletjes gespeeld. Ondertussen hadden sommige jongens een club gevonden op ongeveer twintig minuten rijden. Dat leek een goed plan, totdat bleek dat we midden in een dorp zaten waar Uber-chauffeurs niet bepaald voor het oprapen liggen. Na een stuk of twintig pogingen van Kris en Bart om een Uber te regelen, lukte het uiteindelijk toch. De gasten konden op pad en de begeleiding bleef achter in het huis om eindelijk van wat vrije tijd te genieten.
Die vrije tijd werd optimaal benut en ging voor sommigen zelfs door tot in de vroege uurtjes, inclusief een prachtige zonsopgang.
Het is weer zover: Loosduinen O19-1 gaat op teamweekend naar Fourdrain! Om 11:30 uur werd er verzameld. En geloof het of niet: iedereen was op tijd. Dat alleen al was misschien wel de eerste overwinning van het weekend, want dat gebeurt ook niet elke dag.
Na het traditionele groepsfoto-moment konden we eindelijk vertrekken. Op naar Frankrijk! Natuurlijk werd er onderweg meteen even teruggedacht aan eerdere avonturen. Dit keer klonk al snel de bekende opmerking door de bus: “Geen ongeluk onderweg hè, Sjuul ;).”
De reis was lang, met hier en daar wat file, maar de sfeer zat er goed in. Muziek aan, gesprekken over van alles en nog wat, en af en toe de vraag hoe lang het nog zou duren. Naarmate we dichter bij Fourdrain kwamen, groeide ook de nieuwsgierigheid. Hoe zou het huis eruitzien? Waren de foto’s wel echt? Of was het weer zo’n gevalletje van verwachtingen versus werkelijkheid?
Rond 18:15 uur kwam daar eindelijk antwoord op. Sjuul was als eerste gearriveerd en na wat kleine omwegen via allerlei tussenweggetjes reden ook de anderen het terrein op. En toen zagen we het: een gigantisch huis. Groter dan verwacht, met ontzettend veel kamers, meerdere keukens en een enorme tuin waar genoeg ruimte was voor alle plannen die de komende dagen nog zouden volgen.
Terwijl de jongens het huis verkenden en langzaam hun plekjes uitkozen, vertrokken de begeleiders richting de supermarkt. En niet zomaar een supermarkt: een gigantische Franse winkel waar werkelijk alles te vinden was. Gewapend met een lange boodschappenlijst begonnen ze aan hun missie. Gangpad na gangpad verdwenen de producten in de kar. Brood, beleg, frisdrank, snacks, drank, vlees, sauzen; werkelijk alles wat een teamweekend nodig heeft.
Na ruim twintig minuten rondstruinen, discussiëren over hoeveel chips een groep jongens in drie dagen kan wegwerken en een kar die inmiddels tot de rand gevuld was, stonden de begeleiders tevreden bij de kassa. De missie leek geslaagd.
Tenminste… dat dachten we.Daarna was het tijd voor wat welverdiende vrije tijd en kon de barbecue worden aangestoken. Een speciaal bedankje voor Sjuul, die zich ontpopte tot een echte grillmaster en ervoor zorgde dat alles perfect van de barbecue kwam.
Met een hapje en een drankje erbij konden we ’s avonds beginnen aan de pubquiz. Met muziek, zang, leuke vragen en vooral veel gezelligheid werd het een groot succes. Er werd fanatiek meegedaan, maar er werd minstens net zoveel gelachen.
Na de quiz werden er nog wat spelletjes gespeeld. Ondertussen hadden sommige jongens een club gevonden op ongeveer twintig minuten rijden. Dat leek een goed plan, totdat bleek dat we midden in een dorp zaten waar Uber-chauffeurs niet bepaald voor het oprapen liggen. Na een stuk of twintig pogingen van Kris en Bart om een Uber te regelen, lukte het uiteindelijk toch. De gasten konden op pad en de begeleiding bleef achter in het huis om eindelijk van wat vrije tijd te genieten.
Die vrije tijd werd optimaal benut en ging voor sommigen zelfs door tot in de vroege uurtjes, inclusief een prachtige zonsopgang.
Kortom: dag 1 was een groot succes en deel 2 van het avontuur ook zeker! Nu is het afwachten hoe iedereen er vanochtend bijloopt met weinig slaap en sommige zelfs zonder een oog dicht te hebben gedaan.
Dag 2 in Fourdrain
Na een korte nacht begon dag 2 in Fourdrain alweer vroeg. Tenminste, voor de jongens was het een korte nacht. De begeleiders hadden namelijk helemaal niet geslapen. Waar de meesten nog lagen te slapen, zaten zij nog gezellig na van de avond ervoor. Toch stonden ze in de ochtend alweer vol energie klaar voor een nieuwe dag. Sterker nog, na een paar ochtenddrankjes werd er zelfs direct een duik in het zwembad genomen.
Ondertussen gingen Ben, Sjuul en Joran boodschappen doen, terwijl Bart en Kris eindelijk besloten wat slaap te pakken. Toen de boodschappen eenmaal binnen waren, werd het tijd om die twee wakker te maken. Dat bleek nog een hele opgave, want ze lagen allebei compleet in coma.
Terwijl de rest langzaam wakker werd, waren Ben, Sjuul en Joran al druk bezig met het voorbereiden van het ontbijt. Tafels werden gedekt, broodjes klaargelegd en alles werd klaargemaakt zodat de groep goed aan de dag kon beginnen. Daar wil ik graag even extra aandacht aan besteden. Ondanks de drukte en de korte nacht hebben Ben en Sjuul zich enorm ingezet om voor de hele groep een uitgebreid ontbijt klaar te zetten. Dankzij hun hulp stond alles perfect klaar en kon iedereen genieten van een heerlijk ontbijt met eitjes, broodjes en genoeg beleg. Daarvoor verdienen zij absoluut een groot compliment.
Na het ontbijt stond er wat vrije tijd op het programma. Het was inmiddels rond 11 uur en met temperaturen van ongeveer 30 graden was de keuze snel gemaakt. De meeste jongens zochten verkoeling in het zwembad. Er werd gezwommen, ontspannen en bijgepraat over alles wat er de avond daarvoor was gebeurd.
Rond half twee was het tijd voor de volgende activiteit: karten. Met negentien man tegelijk op de baan was dat een prachtig gezicht. Helaas konden Zeed en Joran vanwege hun krukken niet meedoen, maar ook langs de kant viel genoeg te beleven. Er waren spannende inhaalacties, wat kleine crashes en vooral veel gelach. Twintig minuten lang werd er fanatiek gestreden en genoten.
Terug bij het huisje was het inmiddels nog warmer geworden. Dat betekende opnieuw met z’n allen het zwembad in om af te koelen en te genieten van het mooie weer.
Later op de middag was het weer tijd voor een van de hoogtepunten van het kamp: de barbecue. Masterchef Sjuul nam opnieuw plaats achter de barbecue en zorgde ervoor dat iedereen kon genieten van heerlijk eten. Zoals altijd was het weer ouderwets goed.
Na het eten werd er in verschillende groepjes nagepraat, gelachen en spelletjes gespeeld. Bart kwam met het spel “Wie is de Driehoek?”. Wat volgde was ruim een uur aan discussies, theorieën en complete verwarring. Op sommige momenten wilden Kris en Joran zelfs opgeven, maar dankzij een paar hints werd uiteindelijk toch de oplossing gevonden. Dat zorgde natuurlijk voor veel gelach.
De avond werd afgesloten met mooie woorden van Bart, Joran en Jay. Daarna volgde de prijsuitreiking van de pubquiz van de avond ervoor. Vervolgens ging de muziek weer aan, werden er wat drankjes gepakt en zat de sfeer er opnieuw goed in.
Een groepje keek samen naar het gevecht van Rico Verhoeven, terwijl anderen nog gezellig buiten bleven zitten. Uiteindelijk werd het tijd om naar bed te gaan, al is de vraag hoe laat iedereen daadwerkelijk is gaan slapen.
Na opnieuw een dag vol zon, gezelligheid, activiteiten en mooie momenten is dit alweer de laatste avond…. Morgen ochtend nog gezellig ontbijten en dan kunnen we weer langzaam naar Loosduinen bewegen.
Tot de laatste dag
Na een korte nacht begon dag 2 in Fourdrain alweer vroeg. Tenminste, voor de jongens was het een korte nacht. De begeleiders hadden namelijk helemaal niet geslapen. Waar de meesten nog lagen te slapen, zaten zij nog gezellig na van de avond ervoor. Toch stonden ze in de ochtend alweer vol energie klaar voor een nieuwe dag. Sterker nog, na een paar ochtenddrankjes werd er zelfs direct een duik in het zwembad genomen.
Ondertussen gingen Ben, Sjuul en Joran boodschappen doen, terwijl Bart en Kris eindelijk besloten wat slaap te pakken. Toen de boodschappen eenmaal binnen waren, werd het tijd om die twee wakker te maken. Dat bleek nog een hele opgave, want ze lagen allebei compleet in coma.
Terwijl de rest langzaam wakker werd, waren Ben, Sjuul en Joran al druk bezig met het voorbereiden van het ontbijt. Tafels werden gedekt, broodjes klaargelegd en alles werd klaargemaakt zodat de groep goed aan de dag kon beginnen. Daar wil ik graag even extra aandacht aan besteden. Ondanks de drukte en de korte nacht hebben Ben en Sjuul zich enorm ingezet om voor de hele groep een uitgebreid ontbijt klaar te zetten. Dankzij hun hulp stond alles perfect klaar en kon iedereen genieten van een heerlijk ontbijt met eitjes, broodjes en genoeg beleg. Daarvoor verdienen zij absoluut een groot compliment.
Na het ontbijt stond er wat vrije tijd op het programma. Het was inmiddels rond 11 uur en met temperaturen van ongeveer 30 graden was de keuze snel gemaakt. De meeste jongens zochten verkoeling in het zwembad. Er werd gezwommen, ontspannen en bijgepraat over alles wat er de avond daarvoor was gebeurd.
Rond half twee was het tijd voor de volgende activiteit: karten. Met negentien man tegelijk op de baan was dat een prachtig gezicht. Helaas konden Zeed en Joran vanwege hun krukken niet meedoen, maar ook langs de kant viel genoeg te beleven. Er waren spannende inhaalacties, wat kleine crashes en vooral veel gelach. Twintig minuten lang werd er fanatiek gestreden en genoten.
Terug bij het huisje was het inmiddels nog warmer geworden. Dat betekende opnieuw met z’n allen het zwembad in om af te koelen en te genieten van het mooie weer.
Later op de middag was het weer tijd voor een van de hoogtepunten van het kamp: de barbecue. Masterchef Sjuul nam opnieuw plaats achter de barbecue en zorgde ervoor dat iedereen kon genieten van heerlijk eten. Zoals altijd was het weer ouderwets goed.
Na het eten werd er in verschillende groepjes nagepraat, gelachen en spelletjes gespeeld. Bart kwam met het spel “Wie is de Driehoek?”. Wat volgde was ruim een uur aan discussies, theorieën en complete verwarring. Op sommige momenten wilden Kris en Joran zelfs opgeven, maar dankzij een paar hints werd uiteindelijk toch de oplossing gevonden. Dat zorgde natuurlijk voor veel gelach.
De avond werd afgesloten met mooie woorden van Bart, Joran en Jay. Daarna volgde de prijsuitreiking van de pubquiz van de avond ervoor. Vervolgens ging de muziek weer aan, werden er wat drankjes gepakt en zat de sfeer er opnieuw goed in.
Een groepje keek samen naar het gevecht van Rico Verhoeven, terwijl anderen nog gezellig buiten bleven zitten. Uiteindelijk werd het tijd om naar bed te gaan, al is de vraag hoe laat iedereen daadwerkelijk is gaan slapen.
Na opnieuw een dag vol zon, gezelligheid, activiteiten en mooie momenten is dit alweer de laatste avond…. Morgen ochtend nog gezellig ontbijten en dan kunnen we weer langzaam naar Loosduinen bewegen.
Tot de laatste dag
Dag 3 en de laatste dag in Fourdrain!
Na opnieuw een korte nacht voor vrijwel iedereen heeft dit keer gelukkig iedereen toch nog een paar uurtjes slaap mee kunnen pakken. Toch stonden Sjuul en Joran alweer om 08.00 uur op om alles schoon te maken, want dat was inmiddels wel hard nodig. Kort daarna sloot Ben aan en met z’n drieën zetten zij het ontbijt klaar, terwijl er ondertussen al rustig werd opgeruimd en schoongemaakt.
De jongens werden om 10.00 uur wakker gemaakt. Dat bleek alleen iets lastiger dan gisteren; voor de meesten was het toch een flinke uitdaging om daadwerkelijk hun bed uit te komen. Maar langzaam verschenen ze één voor één aan de ontbijttafel.
Daarna was het tijd om op te ruimen. Eén team, één taak. Iedereen ging aan de slag met zijn eigen kamer. Dat ging uiteindelijk zelfs beter dan verwacht. Koffers werden ingepakt en alles werd netjes achtergelaten.
Tot slot nog een groot bedankje aan Ben en Sjuul. Zonder hen was dit weekend nooit zo geslaagd geweest. Alles wat zij hebben gedaan heeft enorm bijgedragen aan een fantastisch weekend. Natuurlijk ook dank aan Bart en Kris. Deze twee begeleiders, die ook zeker een drankje hebben meegepakt, hebben eveneens een grote bijdrage geleverd aan dit mooie weekend. We hadden het niet zonder hen gekund.
Met vier busjes zijn we vervolgens weer teruggereden naar Nederland. Het was een geweldig weekend, met prachtig weer van begin tot eind. Samen hebben we er een onvergetelijk weekend van gemaakt.
Met vermoeide gezichten stapten we de auto’s in en weer terug naar loosduinen.
Nog een laatste keer afgesloten en dan echt naar huis, of toch nog een laatste dan ;).
Groeten uit Fourdrain
Na opnieuw een korte nacht voor vrijwel iedereen heeft dit keer gelukkig iedereen toch nog een paar uurtjes slaap mee kunnen pakken. Toch stonden Sjuul en Joran alweer om 08.00 uur op om alles schoon te maken, want dat was inmiddels wel hard nodig. Kort daarna sloot Ben aan en met z’n drieën zetten zij het ontbijt klaar, terwijl er ondertussen al rustig werd opgeruimd en schoongemaakt.
De jongens werden om 10.00 uur wakker gemaakt. Dat bleek alleen iets lastiger dan gisteren; voor de meesten was het toch een flinke uitdaging om daadwerkelijk hun bed uit te komen.
Maar langzaam verschenen ze één voor één aan de ontbijttafel.Daarna was het tijd om op te ruimen. Eén team, één taak. Iedereen ging aan de slag met zijn eigen kamer. Dat ging uiteindelijk zelfs beter dan verwacht. Koffers werden ingepakt en alles werd netjes achtergelaten.
Tot slot nog een groot bedankje aan Ben en Sjuul. Zonder hen was dit weekend nooit zo geslaagd geweest. Alles wat zij hebben gedaan heeft enorm bijgedragen aan een fantastisch weekend. Natuurlijk ook dank aan Bart en Kris. Deze twee begeleiders, die ook zeker een drankje hebben meegepakt
, hebben eveneens een grote bijdrage geleverd aan dit mooie weekend. We hadden het niet zonder hen gekund.Met vier busjes zijn we vervolgens weer teruggereden naar Nederland. Het was een geweldig weekend, met prachtig weer van begin tot eind. Samen hebben we er een onvergetelijk weekend van gemaakt.
Met vermoeide gezichten stapten we de auto’s in en weer terug naar loosduinen.
Nog een laatste keer afgesloten en dan echt naar huis, of toch nog een laatste dan ;).
Groeten uit Fourdrain
X Joran
