Na een lange zomerstop en een vorig seizoen wat als een nachtkaars is uitgegaan is voor Loosduinen 3 aka Team Sambuca het seizoen 2026-2027 vandaag begonnen. Na een kleine 4 weken voorbereiding stond vandaag de eerste bekerwedstrijd op het programma. Tegenstander was Vredenburch 2 wat ook uitkomt in de 3e klasse maar dan meer de Delft/Rotterdamse poule.
We zijn dus wel al in training en zijn de onderlinge contacten altijd warm maar gaat niets boven een potje elf tegen elf in de wei (lees kunst sprieten).
We waren al aardig compleet en natuurlijk missen we wat spelers en ook trainer Melchior geniet van zijn verdiende vakantie. Trainer/speler Nick nam de honneurs waar met de herstellende Peet aan zijn zijde en zij deden dit fantastisch. Al is het voor de beker, je speelt toch ergens voor en vandaag waren dat twee teams uitkomend in de reserve 3e klasse. Wij als ervaren team met voldoende kwaliteiten maar nog niet geheel fit. Vredenburch al weken in training, jong en onbevangen. Zo was het spelbeeld ook. Vredeburch wat graag de bal wilde en het spel wil maken. Loosduinen die dit tot zekere hoogte toe liet maar zeker ook het balletje lekker liet gaan. Zo ontstond er een leuke wedstrijd. En scheidsrechter Menno (bedankt voor het fluiten) die lekker veel toeliet waardoor het spel lekker op en neer ging. Zoals zo vaak merk je met dit soort wedstrijden dat de ervaring van de “oudjes” een grote rol speelt. Ze raken niet zo snel onder de indruk, spelen hun eigen spel en zeker als ze op voorsprong komen weten ze wat te doen. Vredenburch was dan wel in balbezit, maar zette zij dit niet om in echte kansen. Loosduinen kwam er vaak gevaarlijk uit en liet het balletje zeker ook lekker gaan. Met Ali en de volledig aangesloten Rutger op het middenveld werd het spel ook vaak genoeg naar voren verplaatst. Met Rutje is het altijd lekker voetballen. Het meeste genieten wij natuurlijk van dat linker pootje en de ballen die net niet aankomen;). Met kleine kansjes over en weer en Dylan die weer heerlijk stond te keepen kwamen wij rond de 30e minuut op een 1-0 voorsprong. Gino die de verdediging te hulp schoot en in zij duel de rooie Keniaan diep stuurde. Van een afstand schoot Piet hard op doel en de loerende Nawien Yamal was attent op de rebound en kopte de 1e treffer van het seizoen en de 1-0 tegen de touwen. Het is toch lekker dat we op voorsprong kwamen tegen een jong en fit team. We konden ons spel blijven spelen en loeren op de counter waar zeker Valentino, Nawien en Gino sterk speelde. De eerder genoemde Dyl stond heerlijk te keepen en ook Clint, de nieuwe Jaouad (binnenkort liedje zingen), Danny van S en Piet waren scherp en zorgde dat er geen echte kansen werden weggegeven. Op het middenveld was Joey de bewaker en Rutger en Ali zorgde voor de verbinding tussen verdediging en aanval. Vredenburch bleef wel op zoek naar de gelijkmaker maar dichterbij dan een bal op de lat kwamen ze niet. Wij kregen zeker ook kansen. Uit een corner werd de bal door 3 man gemist en ook een kopbal had beter lot verdiend. Zo gingen we rusten met een 1-0 voorsprong en was misschien toch echt hoogtepunt de Rivietkreeft de Peet te grazen kreeg. Het was nu “het moment” van Nick om te laten zien waarom hij de trainer was. We zagen hem al tijdens de wedstrijd druk schrijven en coachen en in de rust wist hij haarfijn uit te leggen wat er anders moest om de wedstrijd helemaal naar ons toe te trekken. Hij besloot wat wissels toe te passen en Benji, Tom en (Kn)Alvin kwamen erin. Toen de scheidsrechter ons kwam halen riep trainer Nick nog “jullie weten wat te doen” en meer hadden we niet nodig.
De tweede helft dus een zelfde soort spelbeeld als de eerste helft. Al werd wel duidelijk dat we conditioneel nog niet helemaal fit zijn. Vredenburch dus meer op zoek naar de gelijkmaker en wij achterover leunend loeren op onze kansen die er zeker kwamen al was de aansluiting niet altijd helemaal daar. Een zelfde soort beeld als de eerste helft speelde zich dus af. Met een wedstrijd die op en neer ging en kansen over en weer.
Waren er nog opmerkelijke zaken te benoemen? Ja zeker. Zo was fysio Randy even grensrechter maar wist niet wanneer te vlaggen. Kersverse vader Mikey (gefeliciteerd Sammy, Mike en grote broer Chase) nam de vlag over maar stond regelmatig voor Jan joker. Nick besloot teamvader Fernando Cardoso en kies maar wat Portugese achternamen in te brengen. Ook Randy viel in voor de moegestreden Vaal en Nick gaf zichzelf een Edgar Davids achtige wissel waardoor de rol “trainer speler” helemaal geslaagd was. Met klap op de vuurpijl beloonde Tom zijn werklust met een assist op spits Nawien Yamal die zijn tweede goal maakte en de wedstrijd was in de 85e gespeeld. Er stond voor ons nog één ding op het spel. De “0” houden en ook dit lukte.
Met een 2-0 overwinning stapte wij tevreden van het veld en konden wij moe maar voldaan genieten van ons biertje of sapje. Echt lang konden wij niet genieten want een uur na onze wedstrijd werden wij in Naaldwijk verwacht voor een tocht op een schuit door het Westland.
Het seizoen is dus heerlijk begonnen en laten we maar eens benadrukken dat we zoveel mogelijk moeten zorgen dat de opkomst goed blijft om dit heerlijke team gevoel erin te houden. De boottocht was net zoals de wedstrijd zeer geslaagd en spelers, staf en vrouwen genoten van deze tocht waar we een speciaal dankwoord aan de vader van Cher uit moeten spreken die de tocht mogelijk maakte en de spelers die zorgde voor alle lekkernij.
Volgende week het 90 jarig bestaan van onze mooie club en wij mogen op de verjaardag aantreden tegen PGS aan de andere kant van Ockenburgh. Laten we hopen dat we onszelf en de club 3 punten cadeau kunnen geven.
We starten om 11.30 uur.
Tot dan!
