Na een weekje rust waar we bij moesten komen van ons onnodige gelijkspel tegen rode lantaarndrager Schipluiden moesten we op bezoek bij het sterke Hvc’10 uit Hoek van Holland. De wedstrijd stond eigenlijk voor 10 januari gepland maar toen zaten wij nog met 24 graden in Gran Canaria.
Nu dus richting het einde van februari naar Hoek van Holland. We hadden helaas te maken met wat afwezigen. Alvin heeft een bijna ernstige blessure, Vaal ging nootjes verkopen, Ali heeft Ramadan en Clint zijn haar wordt langer en langer dat ie er niet onderdoor kon kijken.
Als klap op de vuurpijl kwam daar zieke Melchior bij. Peet was dus weer alleen maar met 8 assistenten kwam het goed. Die moeten we natuurlijk even uitleggen. De scheids kwam voor de wedstrijd naar binnen en had nog meer regels dan het nieuwe kabinet. Eén daarvan was dat alleen een trainer en wissels in de dug out mochten zitten. Bij hoge uitzondering mochten de kinderen en assistenten toch ook erbij. Met de hele familie Baptiste langs de lijn heb je al snel een bank vol en ook teamvader Fernando Cardoso Oliveira de Nunes Sanches bracht al zijn voetbal kinderen mee.
Oké genoeg geluld. Nu de wedstrijd.
Thuis hadden wij al door dat het een stugge tegenstander was die slim speelde maar vooral rustig bleef. De wat forsere spits (of had ie een holle rug) was er nu niet en dat scheelde wel. Het was ook nu vooral het middenveld wat sterk was. Maar al met al ging het gelijk op. De hoekenezen beter in balbezit maar de Hagenezen meer loerend op de counter en proberen het balletje te laten gaan. Het was dus eigenlijk een best leuke wedstrijd zonder al te veel kansen aan beide zijdes. Toch kwamen wij er zo nu en dan wel gevaarlijk uit. Hvc trok een paar keer aan de noodrem maar vrije trappen leverde helaas niets op. En net toen het leek dat wij de wedstrijd misschien wat wat meer naar ons toe konden trekken sloeg Hvc toe. Bij een diepe bal probeerde Mike en Piet met een sliding een blok te zetten, zij hadden niet gerekend op de kap van de speler en met een perfecte voorzet kwam de thuisploeg op een 1-0 voorsprong. Zo zie je maar dat voor Mike en Piet geluk niet te koop is en talent ook niet.
We stroopten wat meer de mouwen op, en er werd hard gewerkt met ze allen. Helaas voor ons ontbrak het aan de juiste passing of net dat beetje geluk. Met een 1-0 achterstand gingen we aan de thee.
We moesten het in de rust doen zonder het praatje van Mella maar Peet nam het fantastisch over. Hoe vinden we zelf hoe het gaat? Waar konden we de tegenstander pijn doen en wat moesten wij beter doen. Er ontstaat dan een soort real life soap want iedereen ziet de wedstrijd net wat anders dan de ander. Vol goede moed gingen wij het veld weer in. De tweede helft moest voor ons worden. We gingen het wat meer vastzetten en stonden ook wat hoger. Hvc raakte niet snel van hun stuk en bleef rustig. Wel merkten we dat ze net even wat sneller naar de grond gingen, zo zakten er 2 spitsen in een sprint duel door hun hoeven maar ook met duels was er altijd wel een kreet te horen. Het zorgde bij ons voor wat frustratie maar het zal wel een beetje de slimheid van het team horen. Ze staan ook niet voor niets tweede en willen voor het kampioenschap gaan. Ze hadden ook het geluk aan hun zijde dat de scheids een handsbal over het hoofd zag. Althans, de beste man gaf aan dat het zijn steunarm was. Iets wat bij zelfs de spelers van Hvc met een lach werd ontvangen.
Verder had deze helft eigenlijk weinig kansen aan beide kanten. Zoals gezegd zakte eerst een buitenspeler door zijn hoeven toen hij 1 op 1 Dyl ging en iets later ook de spits. Het zal vast aan de kop van Dyl gelegen hebben.
Wij hadden wel wat aanvallen maar het was net de laatste pass die ontbrak of het schot tussen de palen. De jonge keep liet zich ook nu niet passeren. Gevaarlijk werden we door een vrije trap van Piet en een mislukte voorzet vloog nog gevaarlijk tegen de lat.
Bij een counter van Hvc hadden we ook de scherpe John aan onze zijde. Een bal werd breed gelegd, voor vele van ons in buitenspel positie en ook John was zeker van zijn oordeel. De scheids nam de beslissing over en zo bleven wij in de wedstrijd. Met nog 10 minuutjes namen we meer risico en schoven wij Tank jr naar voren. Ook nu met pogingen en duels sloeg de slimheid toe en kregen we veel vrije ballen tegen. En volgde nog een kans via Nawien Yamal die eerst een bal vol in zijn gezicht kreeg en daarna uithaalde maar de bal niet lekker raakte (hij was zelf blij dat het buitenspel was) en ook Sjoerd kreeg een kans maar die ging helaas over.
Zo kroop de wedstrijd naar het einde en eindigde die net zoals de wedstrijd bij ons in een 1-0 nederlaag. Hoewel we er hard voor werkten ontbrak het dus aan het beetje geluk. Zo moet Clint dus nog 5 wedstrijden op zijn knipbeurt wachten wat ook na volgende week zal dat zo zijn. We zijn komende week namelijk vrij omdat een deel van het team een weekend weg gaat met de vrouwen. Zoals elk trainingskamp wordt geroepen “als we zo vroeg slapen gaan we volgend jaar met vrouwen en kinderen weg” zijn we nu benieuwd naar de verhalen die komen gaan. Of juist niet…..
We spelen dus pas 7 maart weer. En wedstrijd die voor vele rood omcirkeld staat in de agenda want we gaan dan op bezoek bij Real Duno (of was het nou Getafe)
Tot dan!
