Vandaag de tweede return wedstrijd. Na Wanica Star treffen wij nu ODB 3. Thuis wonnen wij verdiend met 2-1. Wat we van toen weten is dat het een leuke wedstrijd was met best wat goede voetballers bij ODB.
ODB verraste vorige week onze concurrent VELO met een 2-2 gelijkspel. Voor ons is dat lekker maar we waren tegelijk ook gewaarschuwd dat het geen makkelijke middag zou worden. En dat kwam ook uit.
Maar eerst beginnen we dat S.V. Loosduinen 3 is benoemd tot team van de maand. We worden een hele maand gevolgd door de social media giganten van de club. Ze maken alles met ons dagelijkse leven mee en volgen ons overal. Er ligt dus een druk op onze schouders, maar zijn we de club dankbaar dat ze de maand februari hebben uitgekozen. Deze maand hebben we namelijk maar 2 wedstrijden 😉

We waren redelijk compleet maar niet helemaal okselfris. Danny van S. heeft helaas een hamstring blessure, Hisham kon niet spelen, maar was als supporter aanwezig en Kef moest bijvoorbeeld in de rust al weg voor een wellness weekendje weg. We snappen ook wel dat als je donderdag met ons traint en dan 2 dagen erna ons weer ziet je wat ontspanning kan gebruiken. Randy, Bruce en Ali waren erbij en zouden kunnen spelen en ook onze elftalvader Fernando stond stand-by. Klasse boys.

Trainersduo Peet en Mel hadden weer een tactisch meesterplan voorbereid. Peter was vorige week aandachtig toeschouwer bij ODB en had ons de hele week met beelden voorbereid. Je zal er dan ook niet van staan te kijken dat we niet zo best begonnen. We werden afgetroefd op bijna alles en na 5 minuten keken we tegen een 1-0 achterstand aan. Niets aan de hand en een gewaarschuwd mens telt voor 2 zal je zeggen maar we kwamen er het 1e kwartier niet lekker in. De 2-0 viel ook maar helaas voor ODB ging dat feest, vanwege buitenspel, niet door. Hevige protesten volgden maar de Turkse VAR in persoon van Ali was 100% zeker van zijn zaak.

Hadden we dat nodig? Misschien wel want hierna gingen we wat beter voetballen. Daarvoor probeerden we dat wel maar ging er teveel fout. Zonder echte kansen te creëren wonnen wij wel meer terrein en waren we vaker op de helft van ODB te vinden. ODB loerde wat meer op de counter en met hun balvaste spits lukte dat soms ook wel. Toch kwamen wij op gelijke hoogte. Een messcherpe pass van Kef gaf Gino de gelegenheid een voorzet te geven. De keeper kon deze nog wegtikken maar de bal belande voor de voeten van Dylano. Hij dacht niet na en schoof de bal in het doel. 1-1! Zal het lukken de wedstrijd verder naar ons toe te trekken. Eerlijk gezegd was het lastig. ODB stond goed compact en waren vanaf het begin gebrand op resultaat tegen Team Sambuca. We gingen dus rusten met 1-1.

In de rust de puntjes op de welbekende “i”. Ook wij hadden door dat ODB gebrand waren op resultaat. Zoals gezegd moest Kef in de rust weg. Ook hier hadden Peter en Mel een tactische wissel. Ali kwam in de spits en Valentino zakte naar de 10 positie. Samen met Knalvin en Roel (uuuhhh Ties) vormden hij het middenveld.

De tweede helft was niet zo spectaculair als de eerste. Maar voetballen probeerden zij wel. Maar als vaker dit seizoen speelt conditie een Rol. Echte kansen waren er ook niet en beide keepers heersten in hun 16 meter. Er werd wat gewisseld op de hoop dat het kwartje een kant op ging vallen. Loosduinen probeerde het wel met wat schoten uit de tweede lijn maar deze troffen geen doel. Toch viel de 1-2 wel. Pieter won een kopduel (met zijn ogen dicht) na een lange bal. Deze viel bij Ali en in het duel plaatste hij de bal over de keeper heen. 1-2! Wat een wilde. Ook nu volgden protesten vanuit ODB maar de scheids ging hier niet in mee. Met nog zo’n 10 minuten te gaan een offensief van ODB maar het leverde niks op. Nick speelde een topwedstrijd en schakelde aanvallen vakkundig uit. Tank jr, senior Bruce en Piet waren verdedigend ook goed al zijn we erachter gekomen dat onze rooie Keniaan meer gevoel in zijn hoofd heeft dan in zijn voeten.

Kwam er dan toch een voorzet, dan plukte Dyl deze als een buisje uit de lucht.

We sloten deze wedstrijd winnend af. We waren het erover eens dat dit onze zwaarste pot was. ODB zal zeggen dat ze een punt verdienden. Op werklust was dat zeker het geval maar de druiven waren zuur. Al zegt de mooie slogan van ODB, al schieten we op de paal, of schieten we op de lat, dan zeggen wij ODB-ers, dan hebben we pech gehad. Een mooiere afsluiten kunnen wij niet bedenken en was de derde helft nog heel gezellig in de knusse maar gezellige kantine.

We zijn nu 2 weken vrij en zien jullie graag 8 maart om 12 uur thuis tegen Semper.

Tot dan!