Na onze bekeroverwinning van afgelopen week stond vandaag weer een competitiewedstrijd op de planning.
Tegenstander was Celeritas 2 die 1 puntje meer heeft dan ons op de ranglijst. Grote vraag niet of wij hun voorbij zouden gaan maar of de wedstrijd doorging. We stonden namelijk ingedeeld op gras. Zo zie je maar dat het snel kan gaan met team Sambuca.
Waar we afgelopen seizoen record na record braken worden we dit seizoen zonder pardon verplaatst naar het spelen op gras. Als dat dan nog niet het ergste was ook een grasveld zonder dug outs. Zoals teamvader Fernando Cardoso de Oliveira Sanches aka Fer al zei “hier is het laatste woord nog niet over gesproken”
Om 11.15 uur nog de allerlaatste keuring en toen het verlossende woord Iet giet oan! Er moest nog wel geprikt worden en wie kan dit nou beter dan Mella. Die gozer prikte in zijn rijke voetbal verleden, prikt in het weekend en prikt nu ook als grasmeester. Voor alle markten thuis dus en hij zal zich spoedig bij de onderhoudsploeg melden.
Met weer een waslijst aan afwezigen met o.a. Joey die zich zal richten op een rap carriere als we de pleister op zijn gezicht moeten geloven, maar aanvulling van 3 toppers uit de jo19 (Vakkas, Stan en Tony) hadden we wel voldoende man om lekker over het gras te glijden.
Afgelopen donderdag lieten we de training in het water vallen. Om toch een smoes te hebben om van huis weg te zijn besloten we een tactische bespreking te houden. Dit ging er vooral om hoe we bepaalde situaties op gingen pakken bij balbezit tegenstander. Ik gok erop dat we aanstaande donderdag weer een gesprek houden maar dan hoe gaan we om met kansen want deze hebben we genoeg gehad maar hij wilde er niet in.
Zo al in de eerste minuut, goed doorzetten van Hisham en een prima bal op Tom die hem weer goed breed legde op Lano maar helaas over. Bijna was het dus weer zo’n snelle voorsprong als afgelopen weken. De eerste minuten speelde we ook aardig. We kwamen dan ook terecht op voorsprong. Een diepe bal van Tom op Hisham gaf hem vrije doortocht. Hij schoot via de keep knap de 1-0 tegen de touwen. Heel Celeritas protesteerde voor buitenspel, de grens gaf nog aan dat dit de eerste keer was dat zijn vlag de lucht in ging (ja dan kan je niet pikken kennelijk) maar scheidsrechter was resoluut en stond zelf ook goed opgesteld (conditie van een paard of shetland pony die pik)
Helaas waren wij het hierna wel ff kwijt en dat kwam het spel in de eerste helft niet ten goede. Simpele ballen bleken ineens heel moeilijk te zijn. We hadden dus niet echt rust in ons spel en daar ontstond er een wedstrijd was hard gewerkt moest worden. De 1-1 viel dan ook. Het tactisch plan werkte niet echt. En bij een schot van afstand kwam de bal per ongeluk tegen de handen van Vaal. Ook hier stond de scheidsrechter weer goed opgesteld en wees resoluut naar de stip en de penalty werd goed ingeschoten.
Helaas kwam daar nog bij dat werkpaard Valentino niet veel later met een polsblessure uitviel. Clintje, die weer terug van een blessure was, verving hem uitstekend.
Ondanks dat het spel matig was kreeg Celeritas niet echt kansen. Als wij wat rustiger zouden spelen en de bal naar de juiste kleur(wat best handig is) hadden we het onszelf makkelijker gemaakt. Dat met 1-1 de rust werd bereikt was dan zo gek nog niet.
In de rust is het altijd genieten van de speeches van meesterduo Peet en Mella. “De eerste 10 minuten goed en daarna klote” en “het lijkt wel of jullie onder hoogspanning staan” verder werd er nog wat inhoudelijks geroepen maar dat gaat het ene oor in en het andere uit.
De tweede helft dus herpakken en met een schuin windje tegen kon dat weleens lastig worden. Het was wel duidelijk dat wij beter aan de bal waren. Celeritas was vooral met wat individuele kwaliteiten gevaarlijk waar vooral hun nummer 10 (die denk ik de helft van ons team door de benen heeft gespeeld) en linksbuiten positief opvielen. Ook stond die keeper lekker wat ballen tegen te houden dus verschil in de stand kwam er niet. Toch raakten wij niet van slag. Bleven loeren op de kansen die wel konden benutten. Een mooi voorbeeld was dus de 2-1. Tom gaf een diepe bal, deze bal leek de stranden maar Dylano geloofde er wel in, hij werkte zich het duel in, de tegenstander was meer bezig met Lano dan de bal en hier wist Lano wel raad mee 2-1!
Het is toch wel lekkerder voetballen met de voorsprong. Celeritas probeerde het met afstand schoten maar Dyl was vastberaden er niks doorheen te laten.
Dan nog een mooi moment. Een hoog genomen vrije trap werd door Mike a la Maradona met zijn hand binnen gewerkt. Helaas was deze imitatie zo slecht dat iedereen het zag. Zoals Mike na afloop zelf verklaarde “buiten het veld heb ik best wat vergelijkingen met Maradona, in het veld heb ik ze nog niet ontdekt”
Het was ook tijd voor wat wissels. Supertalenten Tony en Stan kwamen er als eerste in. Zoals we Tony kennen paste hij zijn snelheid en acties weer toe en Stan was als controleur een belangrijke verbinding van verdediging naar aanval. Het is toch wel lekker om te zien dat de club dit soort spelers in huis heeft.
De 3-1 volgde ook nog. Alvin zag heerlijk de ruimte achter de verdediging, stuurde Lano diep maar je zal er niet van staan te kijken dat de bal naar Hisham ging. Hisham speelde zich knap vrij en schoot in twee instanties raak. Na afloop discussie of Allie nu wel of geen assist had. De jury was duidelijk! Geen assist maar wel voor assist van Stan! Feit is wel dat Hisham zijn tweede van de middag maakte en niet veel later ook niet egoïstisch was om zijn derde te maken. Hij legde goed breed maar in deze fase misten wij de meeste kansen op de genadeklap.
Zoals Nawien Yamal tijdens de wedstrijd al zei “we moeten killen!” Maar nog geen 2 minuten later schoot ook hij in kansrijke positie over. Ook Vakkas viel nog in op de linksback positie en deed dit met ziel en zaligheid. Zo hadden wij een linkerkant van het veld met de gemiddelde leeftijd van 16.5 jaar. Ook dat record pakken ze ons niet meer af.
De wedstrijd kroop naar het einde. Celeritas scoorde nog wel maar zoals onze top grens van vandaag, Sjoerd, duidelijk zag. Deed de speler dit vanuit buitenspel positie. Niet veel later met nog een gemiste kan voor ons floot de scheidsrechter deze sportieve en natte wedstrijd af. We kunnen concluderen dat we deze punten nodig hadden. Het biertje, bacootje of voor de 3 jo19 spelers het shotje Sambuca (uuuuuhhhh water) smaakte toch lekker.
We bedanken Tony, Stan en Vakkas weer. Ga zo door, blijf je ontwikkelen en heerlijk te zien hoe gretig jullie zijn beter te willen worden.
Volgende week de uitwedstrijd tegen Vitesse Delft. Dit schijnt een geslepen team te zijn dus we kunnen onze borst nat maken (al zal veel natter dan vandaag bijna niet kunnen) de aftrap is om 12.15 uur bij sportpark Tanthof.
Tot dan!
