Soms heb je van die dagen dat voetbal even op de tweede plaats komt. Zo ook vandaag. Na vorige week al kenbaar te hebben gemaakt heeft ons het trieste nieuws bereikt dat de vader van Melchior is overleden. Vandaag was de uitvaart en team sambuca zal team sambuca niet zijn als er geen groepje aanwezig was om Melchior en familie een hart onder de riem te steken.
Met rouwbanden en een indrukwekkende minuut stilte (dank aan Erasmus voor de medewerking) begonnen we aan de wedstrijd.
Een wedstrijd die we met genoeg man begonnen, maar de pijntjes stapelen zich op. Ook waren Clint, Alvin(genieten in de wild waterbaan) en nieuwe quiz master Tom een weekend weg. Ook was Danny afwezig, maar was hij samen met zijn Meisie (VanEssa) wel aanwezig.
Zoals bekend gaat het ons niet zo makkelijk af als afgelopen seizoen. En als je het dan niet meezit dan valt alles net de verkeerde kant op. Met nog geen 5 minuten gespeeld te hebben was het 0-1. Na een foute terugspeelbal van onze rode (met een vleugje grijs) Keniaan. 0-1. We moesten dan ook snel in de achtervolging. En als het dan ook niet ff lekker loopt gaat het niet vanzelf. We wilden zeker wel maar het kwam er nog niet uit. Simpele balletjes kwamen niet aan en al hadden we goede intenties, we creëerde wel kansen maar oa onze Nawien Yamal en Hisham hadden het vizier nog niet op scherp staan. Positief was wel het centrale duo. Met de terugkerende Nick en altijd knallende tank jr (Mike) stond het centrale duo als een huis. Zij lieten er echt niemand langs dus ging de wedstrijd gelijk op. Helaas voor ons dan ook wel met een 0-1 achterstand.
Beide teams wilden ook zeker wel maar aan beide kanten was er weinig gevaar en was het meer counter voetbal dan dat een team het spel maakte.
Gelukkig voor ons was het Patrick. Ja echt waar mensen. De man die tot dit seizoen alleen thuis scoorde. Doet nu een poging naar de gouden schoen. Uit een vrije trap van Ali kopte hij, a la Ueda, de bal snoeihard tegen de touwen. 1-1 dus. Dat Patrick zo blij was en tijdens het juichen richting de kleedkamer liep terwijl het geen rust was nemen we voor lief.
We gingen dus rusten met een 1-1 stand en Peter en interim (of interieur Rutger, toch Bruce) konden aan de bak. Peter zette al snel iedereen op scherp. “Dit is een wedstrijd die we echt niet hoeven te verliezen, maar moeten we wel de juiste keuzes maken”.
Hij paste dan ook 3 wissels toe. Talenten Vakkas, Tony en altijd hardwerkende Lano kwamen in het veld voor Piet, Nawien Yamal en Gino. Deze wissels pakten goed uit. Vakkas en Tony voegen frisse energie toe en de flair en durf waar vooral Tony mee speelt voegen echt wat toe aan het team. Het waren dan ook Tony en Vakkas die de linkerkant bestrijden als twee jonge windhonden. De felheid van Tony werd de back van Erasmus ook iets teveel. Als een scène uit The Fast and the Furious liet Tony zich niet uit het veld slaan. Toen Vakkas het voor zijn maatje opnam kon teamvader Fernando Cardoso da Olieviera Sanches niet anders dan een goedkeurend knikje geven en beide heren wijzen op hun voetballende taken.
Niet veel later was het diezelfde Vakkas die Tony diep stuurde. Met zijn snelheid en overzicht zocht hij zijn man op, speelde hem voorbij, en vond Dylano voor het doel. Met een bekeken bal in de korte hoek zorgde Lano voor de 2-1. Een doelpunt die voor ons lekker uitkwam. Want hoe graag we ook willen moet je het doelpunt toch maar maken. En zeker niet te vergeten waren de goede reddingen van de keeper van Erasmus voor ons een “sta in de weg”
We konden/probeerden de wedstrijd wat meer te domineren en ondanks de voorsprong en weinig weg gegeven kansen moesten we wel op onze hoede blijven. Maar laat dit maar aan Tank jr, senior, Nick en inmiddels ingevallen Randy, over. Er werd werkelijk niets weggegeven en de tijd tikte in ons voordeel voorbij.
Vlak voor het einde was het weer Tony, nu vanaf rechts, die zijn tegenstander zijn hielen liet zien en weer goed overzicht hield voor het doel. Hij vond Hisham die met wat fortuin maar toch overtuiging de bevrijdende 3-1 binnenschoot. Even was er discussie op de bank. Volgens een aantal leek het namelijk meer op een eigen doelpunt van de keep dan een doelpunt van Hisham. Scheidsrechter was vrij duidelijk en Hisham zelf was er ook van overtuigt dat het doelpunt op zijn naam hoort. Met de woorden هو فمك الوغد، لقد سجلت waren we snel uitgepraat.
Niet veel later, maar voor ons goed om te zien, de minuten van Kef floot de scheidsrechter deze sportieve wedstrijd af. Het was niet een al te beste wedstrijd maar beide teams probeerde het beste ervan te maken.
Voor team sambuca dus weer een klein rede voor een feestje. Een feestje die in huize Vrieling en en Reeuwijk al gevierd was want met het videobellen schitterde zij in afwezigheid. Dat we Clint niet hadden gebeld had alles te maken met de kosten die gelden voor het buitenland. Na afloop was het feest zo groot dat Ties besloot Danny en VanEssa te helpen met het in elkaar zetten van een bed. Een bed die zo groot was dat we Ties er nooit in zullen vinden maar zich toch niet te groot voelde om te helpen.
We hebben nu 9 punten en langzaam sluipen we richting de middenmoot. Volgende week hebben we geen competitie verplichtingen. Wel vervolgen we ons beker avontuur met een uitwedstrijd in en tegen Gravenzande. De tijd staat nu op 10.30 uur. Iets wat zonder samenspraak is vastgelegd maar interieur Rutger (volgens Bruce) gaat hier achteraan. Dit alles zodat ook zijn broertje Ties bij de intocht van de goedheiligman kan zijn.
We sluiten af met het bedanken van Sjoerd voor het vlaggen en Nick voor het weer aansluiten in het team.
Als allerlaatste willen we al onze fans verzoeken zich op te geven voor het door ons georganiseerde CASINO AVOND op 22 november op de club. Een avond gezelligheid en vertier met de kans op winst. Als klap op de vuurpijl lopen spelers (oa de geliefde tank sr.) rond en kan een praatje of foto makkelijk gescoord worden. Geef je dan ook op voor deze mooie avond.
We zien jullie graag volgende week bij Gravenzande!
Tot dan!
