Vandaag mocht de trein van S.V. Loosduinen 3 weer verder denderen. Na de heerlijke overwinning op PGS van vorige week traden we nu aan thuis tegen Esdo.
Over Esdo weten we weinig. Ze staan onderaan in de middenmoot maar toch waren we op onze hoede. Verdere historie leert ons het volgende.
Het ontstaan van fusieclub GSC ESDO
“Fuseren of verzuipen”, voor die keus werden in de jaren negentig tientallen clubs uit het Haags amateurvoetbal gesteld. Dit was niet alleen omdat bij veel voetbalverenigingen de ledenaanwas achterwege bleef maar ook omdat steeds vaker de bodem van de verenigingskas te bewonderen viel. Dit kwam mede door de extreem hoog oplopende contributieschuld. Veel clubs, zo ook G.S.C. en E.S.D.O., leefde qua ledenbestand en financiële middelen onder het minimum. Fuseren was dan ook het enige redmiddel om te blijven voortbestaan.
Op 1 juni 1995 namen de twee verenigingen, G.S.C. en E.S.D.O., met een respectabele historie, de stap om elkaars hand te reiken en te gaan fuseren. De nieuwe fusieclub ging voortaan verder onder de naam GSC ESDO.
Dan nu de wedstrijd. Waar Pieter en Romano ontbraken. Pat wat later kwam (dus nu terecht wissel) en ook wat last had. Traden we vol goede moed aan. Het balletje ging lekker rond. S.V. Loosduinen trok het initiatief naar zich toe en het was Dylano die zijn 1e van het seizoen kon maken na een heerlijke pass van Kevin. S.V. Loosduinen bleef het betere van het spel hebben, maar uitbreiden van de score zat er niet in. Na 45 minuten en de minimale voorsprong konden we aan de thee. Puntjes op de i en wissels werden doorgevoerd waar zelfs de NS jaloers op zou zijn geweest.
De tweede helft ging eigenlijk een beetje hetzelfde door met waar we gebleven waren. Het spel werd wat slordiger maar we bleven de overhand houden. Wel was het oppassen dat er niet een balletje verkeerd zou vallen. Gelukkig hebben we altijd nog Dylan in doel staan. Hij heeft nog geen goal tegen gehad dit seizoen. De tegengoals die wij tegen hebben was hij niet aanwezig en Dylan zorgt er voor dat SVH en SVC eigenhandig terug werden getrokken. Wat ervaring al niet met je doet.
Dan snel verder naar de wedstrijd. Het werd er niet leuker op maar zo’n 10 minuten voor het einde een penalty die Valentino niet wist te verzilveren. De kracht van het team is dan niet instorten maar tandje bij geven. Met een schitterende vrije trap van Kevin en daarna toch Valentino met zijn goal bepaalde de eindstand op 3-0. Zo gaan we dus door waarmee we zijn begonnen.
Op naar een heerlijke trainingsweek en zaterdag om 14.30 uur de uitwedstrijd bij KMD in Wateringen. Tot dan!
