Het seizoen nadert zijn einde en wij zijn zo goed als uitgespeeld. Maar in één van onze laatste thuiswedstrijden moesten we het nog één keer laten zien. We zijn dit misschien wel verplicht naar onze achterband maar meer naar onszelf want…. We hebben jullie en onszelf een beetje in de steek gelaten de laatste tijd.

Wedstrijden die normaal gesproken gewonnen werden verloren we. Tegen Celeritas was bekend en als klap op de vuurpijl kwam daar het verlies van vorige week bij en tegen Honselersdijk bij. Dat we verliezen kan maar die wedstrijd misten we zoveel mensen dat we de mensen die er wel waren een beetje in de steek laten. Maar goed, de blik moet naar de toekomst. Vandaag dus tegen Velo 4, een team wat, net zoals wij, in de middenmoot bungelt. De uitwedstrijd wonnen wij dik dus zal velo met revanche gevoelens zitten.

We begonnen met een shotje op de verjaardag van Benji die zijn 22e verjaardag vierde. Gefeliciteerd Pik!

Het begin was eigenlijk best leuk! Het balletje ging heen en weer. Loosduinen zuinig in balbezit en Velo wat meer loerend op de counter maar zeker niet ongevaarlijk. Na iets meer dan 20 minuten was het voor het eerst raak! Heerlijk combinatie voetbal tussen Vaal en Tom zorgde dat laatst genoemde de 1-0 op het defecte scorebord zette. Waarom defect….. wat Melchior ook probeerde, het scorebord ging niet aan. Alsof hij op zijn PlayStation joystick aan het rammen was maar er niet gebeurde wat hij wilde. Met andere woorden. Vandaag geen scorebord.

De 2-0 volgde kort na de 1-0. Hisham gaf niet op en dribbelde op de achterlijn goed door en zorgde dat Tom alleen zijn linkerbeen tegen de bal hoefde te zetten. 2-0 dus. Hisham kreeg wel een duwtje mee en kwam lelijk ten val tegen de boarding. Gelukkig voor alles en iedereen viel de schade van het sponsorbord mee en kon Hisham ook verder.

Het spel bleef aller aardigst en we kregen de kansen op de 3-0 en meer maar helaas wilde de bal er niet in. Het is misschien een beetje tekenend voor dit seizoen. We hebben echt wel een leuk team maar kansjes vallen net niet binnen anders had je zomaar wat plekken hoger kunnen staan.

Het was Velo die eigenlijk uit het niets de aansluitingstreffer maakte. Eén voorzet viel net goed en met een subtiel tikje rolde de bal tergend langzaam via de paal binnen. Gelukkig waren we niet van slag en bleef de achterhoede potdicht. Mooi om te zien was dat ervaren rotten Danny van .S (afgelopen nacht nog in programma Vermist te zien) en teamvader Fernando Oliviera de Nuno Sanchez Cardoso zich prima staande hielden. We sloten de 1e helft af met een 2-1 voorsprong en een blauwe zak voor Tom door een wilde actie van onze rood/grijze Keniaan die iets zag wat niemand anders ooit zal hebben gezien en wat dus totaal mislukte.

In de rust de bekende puntjes op de i. Peet nam kort het woord. Het was zijn laatste thuiswedstrijd dit seizoen en we moesten doorgaan en hem trots maakte. Mella was wat meer aan het woord. Net zoals voor de wedstrijd konden we de stopwatch aanzetten want hij had niet meer dan 30 secondes nodig (niet alleen in de rust ) totdat de wissels nog doorgevoerd moesten worden. Dit waren er nog al wat maar alles kwam goed.

De tweede helft een iets anders spelbeeld. Velo wat meer de bal en wat meer op onze helft en wat meer op zoek naar de gelijkmaker. Zij kregen wat meer kansjes maar Dyl was weer scherp als een mes. Hoewel hij vooral met corners opzettelijk gehinderd werd liet hij zich niet gek maken en maakte alle kansen onschadelijk.

Ongeveer een kwartier in de tweede helft gebeurde iets wat er niet snel gebeurd. Onze Rooie Keniaan loopt wat af (vaak als een kip zonder kop) zo ook nu. Maar hij kreeg de bal mooi mee via Ties. Met een stuitertje en een geplaatste binnenkant voet lobte hij de 3-1 binnen. Zoals Piet zelf zei. Met ogen dicht schieten gaat me beter af dan ogen open.

We hadden dus de marge van twee goals weer te pakken en hoopten hiermee de wedstrijd weer naar ons toe te trekken.

Tactische meesterbreinen Mella en Peet voegde weer wat wissels toe en Rutje en de jarige Benji mochten nog ongeveer 25 minuutjes spelen. Rut als linksbuiten en Benji als rechtsback. Na afloop moest Peet nog wel uitleggen aan Rut wat het verschil tussen recht en links is maar ook dat kwam goed.

We kregen deze periode ook weer wat kansen. Zeg maar gerust 100% kansen maar Vaal en Kef troffen geen doel. Het was Randy die vooral het vertrouwen in Vaal bleef houden door hem te motiveren dat de volgende kans er echt in ging.

Helaas kwam Velo terug tot 3-2 en moesten we nog scherp blijven om niet onnodig gelijk te spelen. Maar eerlijk is eerlijk. Echt gevaarlijk werden zij niet meer.

De grootste kans was namelijk voor ons maar deze was niet aan Vaak besteed. Ook nu was het weer Randy die zei dat dit wel echt een moeilijke bal was om te maken en dus nu echt de volgende kans erin ging.

De wedstrijd kroop naar het einde en 4 minuten voor het einde was het Kef met een hele mooie bal Clintje vrijspeelde voor het doel. Clint nam fantastisch aan en schoot met zijn rechter hard de bevrijdende 4-2 binnen. Wat een heerlijke goal van Clint (lees Rut maar anders krijgt hij sterallures)

Er gebeurde verder niets dus wonnen we de pot met 4-2 en verstevigde we onze plek in de middenmoot. Na afloop zette wij al onze regelteven in het zonnetje. Eén voor één werden John, Danny B, Mella, Peet, Fer, Allie en Piet naar voren geroepen en ontvingen zij een mooi pakket. Nick was helaas afwezig maar ook hij mag niet ontbreken in het regelen van alles en nog wat.

Ook Randy werd bedankt voor het regelen van niks en ontving dus ook een pakket met….. niets!

Het bleef nog lang onrustig in de kleedkamer die langzaam veranderde in een Hollands festival en moe maar voldaan sloten we de dag af.

Als laatste willen wij van team Sambuca het tweede elftal van ODB feliciteren met de felbegeerde titel die zij vandaag pakte door een overwinning op Verburch.

We zijn komende week vrij dus kunnen we genieten van een dagje naar het tuincentrum.