Vandaag alweer onze 3e wedstrijd na de winterstop. Het was voor ons weer een topper want na vorige week Velo op afstand te hebben gezet moesten we vandaag tegen de jonge goden van Verburch 3. In punten stonden we gelijk alleen ons doelsaldo was beter. Zoals Peet zei. “Verburch heeft meer doelpunten voor en ook meer tegen” verder was Peet aardig op dreef want over afgelopen donderdag zei hij “het positiespel beviel me wel. Doe het op de manier hoe jullie willen” nou alsof er een volksfeest uitbrak zo blij waren we. We moesten dus tegen de jonge goden van Verburch. Uit kregen we onze eerste nederlaag sinds een jaar te verduren. We zaten dus met revanche gevoelens.
Helaas moesten we dit doen zonder assistent Mella die aan het scouten was in Engeland. Alles kwam aan op Peet maar teamvader Fernando Oliveira de Sanches Nunes Cardoso nam de rol als assistent en dat wierp ze vruchten af.
Dan de wedstrijd. Helaas zonder een zieke Dyl maar met genoeg man waardoor onze rooie Keniaan de plek tussen de palen in nam. Je weet dan dat je minimaal 2x moet scoren…
We begonnen niet eens onaardig maar het was Verburch die brutaal alles vastzette. Zij durfde 1 op 1 te spelen en zocht de ruimte achter onze verdediging. Wij hielpen ze mee zoeken en hadden ook al snel door dat bij hun ook de ruimte achter hun verdediging lag. Alleen vonden wij niet snel genoeg de vrije man waardoor het spel een beetje op het middenveld plaatsvond met kansjes over en weer maar beide achterhoedes stonden als een huis.
Toch kwamen wij er rond de 25e minuut goed uit. Een aanval vanuit de achterhoede kwam via Vaal bij Gino terecht. Hij gaf de bal voor maar deze kwam op een hand van de verdediger en dus een penalty. Tom nam plaats achter de bal en schoot onhoudbaar de 1-0 tegen de touwen. Het is toch lekker dat je tegen een jong team met 1-0 voor komt. Zij moeten wat meer komen en met de uitwedstrijd hebben wij geleerd dat zij een voorsprong goed kunnen verdedigen. Nu waren de rollen omgedraaid en leek ons dit goed af te gaan. Toch viel zo 10 minuten na de 1-0 de 1-1. Weer een lange bal achter de verdediging en de rappe rechtsbuiten was Joey en (kn)Alvin te snel af en schoot in 2 instanties raak. Helaas voor ons maar nog niets aan de hand. Beide teams hadden wel de intentie een leuke pot te maken. Loosduinen met hard werken en proberen te voetballen. Verburch met brutaal vastzetten en vroeg proberen de opbouw te verstoren. De 1e helft leek af te sluiten met 1-1 maar ook Verburch kreeg een penalty na een handsbal van Joey. Er werd weinig geprotesteerd want het was praktisch hetzelfde als hoe wij onze penalty kregen.
Wat hierna gebeuren hadden we nooit verwacht. Onze rooie Keniaan staat bekend dat ie nooit de 0 houdt maar ook als Cillessen van het amateurvoetbal. Hij pakt nooit een penalty en de laatste keer dat ie er één pakte keken we nog zwart wit tv, reed Fernando nog op een dinosaurus en had Clintje nog een afrokapsel.
Maar nu gebeurde het dus echt. Piet pakte de pingel door de goede hoek te kiezen en hierdoor gingen we rusten met een 1-1 stand.
We wisten dat we het moesten doen zonder Mella en zijn legendarische speeches. Maar in de rust lag er een handgeschreven briefje. “Jongens, het is nu rust en ongeacht wat de stand is, hoe vinden jullie zelf dat het gaat”?
Je merkt dat overal waar Mella en Peet zijn, ze met ons bezig zijn. We waren het er wel over eens dat we de grip meer op het middenveld moesten krijgen. Dat deden we met één wissel. Nick kwam erin en Ties ging eruit. Alvin schoof door naar het middenveld en centrale duo werd Tank jr en Nick gesteund door Randy en Joey op de backs.
We kregen inderdaad wat meer de grip op het middenveld maar het lukte nog niet kansen te creëren. Verburch schoot was vaker van afstand maar niet scherp genoeg om ons te verassen. De gevaren vanuit ons kwamen vaak uit een lange bal en doorkoppen en hoewel we veel duels wonnen, viel de bal niet goed of werd er niet gelopen. Rond de 65e minuut besloot Peet zijn meester troeven te spelen. Sjoerd en Hisham kwamen het veld in voor Clintje en Joey. Er was even onduidelijkheid over de positie van Hisham. Werd hij de Hakimi of moest Gino een positie naar achter? Het werd Gino op de back a la Dumfries en Hish voorin.
De laatste 20 minuten was het hard werken, goed in positie blijven en zorgen dat we in ieder geval een punt pakken en niet zoals tegen HVC in de laatste paar minuten een goal tegen krijgt.
Nu was het geluk aan onze zijde. Het was eerst Sjoerd met een fantastische sliding die een aanval eruit hield. Bij de lange bal hierna was het Hisham die als een Atlas leeuw loerde op de foute bal en die kwam. Hish zette goed druk op de keeper en de bal deze viel voor zijn voeten. Voor het lege doel tekende hij voor de 2-1! Dit voelde voor ons als een bevrijding en het was zaak alles goed dicht te houden wat lukte. In de 86e minuut kwam de genadeklap. Eindelijk viel de verlengde bal van Tom voor Nawien Yamal. In zijn aanname ging er ineens een vlag omhoog. Volgens Danny (met roze sokken) was dit wel een beetje laat gevlagd en volgens hem geen buitenspel. Nawien omspeelde de (inval) keeper (sterkte voor de uitgevallen keeper) en schoot de beslissende 3-1 in het lege doel. Iets later floot Danny (hij floot een goede pot) de sportieve wedstrijd af. Verburch zichtbaar balend en team Sambuca vol vreugde. Opa Lunenburg was dan ook zichtbaar trots op zijn kleinkinderen.
We stijgen hierdoor meer richting de top 4 en dat werd gevierd in de derde helft. Deze liep weer gigantisch uit de hand door de vele Sambuca’s die vloeide. We kunnen uitrusten tot donderdag en vanuit daar naar Schipluiden uit waar we om 14.00 uur zullen aftrappen.
Tot dan!
