Na wat rekenwerk en onderlinge contacten wisten wij dat de wedstrijd van deze week de wedstrijd was om ons te plaatsen voor de finale.
Tegenstander was HBS en laat dit nu net het team zijn wat stijf onderaan staat. Nu hoor ik jullie denken, dit wordt een makkie. Maarrr iedereen die S.V. Loosduinen een beetje kent, weet dat dit de lastigste wedstrijden voor ons zijn.
Na de eerdere deceptie van onze Oranje leeuwen wisten wij, doe het niet zoals Ronald Koeman. Sommige van ons waren zo boos dat ze besloten naar Barcelona te vliegen en onze bondscoach op te zoeken. Bart en onze coach Rutger waren er dus (weer) niet. Rutger zoals hij is had weer alles tot in de puntjes geregeld. 3 assistenten namen het waar. Wij moesten wel in onze ogen wrijven want we dachten dat Rutger toch aanwezig was… Oke, van afstand leek het op Rutger met wat vakantie kilo’s. Eenmaal dichtbij bleek het om onze Loeboe te gaan. Samen met de terugkerende Fredjjjj en de zwaar geblesseerde Tyrone waren zij het trainers trio. Zij hadden allemaal oortjes in om met Rutger in contact te staan. Echter bleek dit te gaan zodat ze het kabaal van Peter niet hoefde te horen.
We begonnen zoals altijd dus slecht. Ondanks de voorbereidde speech van Bart dat de uitschakeling van Oranje voor ons motiverend moest werken het niet op dezelfde manier te doen kwamen we natuurlijk (elke wedstrijd zijn we achter gekomen) met 0-1 achter. We moeten eerlijk zeggen, wij speelden niet goed en HBS degelijk. We waren het even kwijt. We hadden aanvallende intenties maar hadden moeite met het spel maken en benutten van de kansen. Tyrone besloot met Rutger te Facetimen en er volgde gelijk omzettingen. De 1-1 kwam dus niet uit de lucht vallen. Het was Peter die goed wachtte wat de keep deed, hem omspeelde en de 1-1 op het denkbeeldige scorebord zette. Zelf hadden we denk ik gedacht dat we nu wel afstand gingen nemen maar helaas… We blijven Loosduine he 😉 Vlak voor rust kwamen we dus 1-2 achter. Rafe redde eerst nog uiterst knap maar was niet opgewassen op de rebound. 1-2 achter met de rust dus.
Het ging donderen. Fred besloot zich als Rutger te gedragen. “Als jullie wat willen, laat het dan zien! Anders gaan we streng ingrijpen en laten we Nemo en Piet voor straf de hele wedstrijd spelen”. Deze woorden kwamen binnen. We vlogen van start en vanaf de aftrap was de 2-2 bijna een feit. Onze Nemo kreeg een bal die Nemo altijd krijgt maar hij mistte. Dit waren we niet was deze topper gewend en beseften gelijk, er moet niet één maar twee schepjes bovenop. Het is mooi te zien dat er altijd wel iemand opstaat. Vandaag was dit Robin. In gedachten was hij met zijn Powerpoint bezig maar hij schoot ons vandaag met power naar de pointen. De 2-2 viel snel na rust. Robin werd goed vrijgespeeld bij een corner, liep de keeper voorbij alsof hij er niet stond en dribbelde de 2-2 over de lijn. Alsof het niet gek genoeg was knalde hij niet veel later de 3-2 in het net! Met een mooie balverovering stond hij van afstand op het doel, de bal stuiterde en hij knalde de 3-2 in het net. De trainers werden blij van gelijk. Op afstand hoorden wij Bart en Rutger juichen en zij trokken nog een Cerveza open (vast niet de eerste als we Bart een beetje kennen).
Hierna werden wij veel beter alleen de bal ging er niet in. Met iets beter en nauwkeuriger samenspel hadden we uitgelopen maar het vizier stond niet op scherp. Tegelijkertijd waren Chesley, Koen en Tico op hun best en kwam er niemand doorheen. De scheids riep inmiddels om dat er nog 1 minuut te spelen was. HBS zette alles op alles maar wij bleven koel. Sterker nog, Peter onderschepte de bal, zette Nemo 1 op 1 en Nemo schoot ons naar de finale met deze 4-2 overwinning!
Na afloop bleek dat wij de finale gaan spelen tegen HBS/Vogel. Dit team bestaat voornamelijk uit PGS (selectie) spelers met een verleden bij HBS. We kunnen dus aan de bak.
Voor het eerst sinds de historie van dit toernooi staan wij (Loosduinen) dus in de finale. Deze zal volgende week donderdag plaatsvinden om 20.45 uur. Verzet dus je afspraken en moedig ons aan. Want nu we in de finale staan willen we hem winnen ook! We zijn nu al begonnen met de voorbereiding en gingen dus maccen. Ook hierin blonk Robin uit met meermaals een Mac (21) en sloten de kantine (weer) af. We hebben vandaag dus was last van een kater.
We hopen jullie volgende week dus te zien!
Tot dan!
