Vandaag weer een spannende aflevering van S.V. Loosduinen de versleten wondersokken. Al om 19.00 mocht het vlaggenschip van de zaalafdeling van de S.V. Loosduinen aantreden in de thuishal Zuidhaghe. Bij dit tijdstip is het altijd weer spannend wie er komt opdagen, maar met acht man kan je zeggen dat er een prima basis stond voor deze nu al legendarische avond. Waar de meeste mannen op tijd waren was het Daniël ‘de knot’ Spaans die als laatste kwam binnen zetten. Helaas nog zonder nieuwe sokken maar dat mocht de pret niet drukken. Op onze sokken met speciale gaten die dienen als airconditioning gingen wij weer vol goede moed de wei in. Nu heeft u twee wedstrijdverslagen moeten missen, maar dat wil niet zeggen dat wij niet gespeeld hebben. Nee voor aanvang van deze wedstrijd tegen Semper Altius 5 hadden wij al zes punten verzameld, iets waar wij ook wel eens een heel seizoen over gedaan hebben.
Nadat iedereen omgekleed was werd begonnen aan de warming up welke ouderwets bestond uit het zo hard mogelijk schieten op keeper Patrick. Ook werd er voorzichtig naar de tribunes gekeken of Ralph onze goede resultaten al opgemerkt zou hebben en aanwezig zou zijn. Helaas was alleen onze eenzame vandaal Riekelt Thierrij aanwezig. Het verslag van Loosduinen 2 geeft wel een verklaring van het ontbreken van Gloryhunter Ralph.
Onze tegenstander stond nog op nul punten en dus moest er gewaakt worden voor onderschatting van de tegenstander. Via contacten van Ron kregen wij een uitgebreid scoutingsrapport waardoor wij een kleine aanpassing in de tactiek gemaakt hebben. Normaal gesproken spelen wij met buitenspelers die als een ‘10’ kunnen fungeren, vaak zie je dan twee spelers achter de bal staan en er één offensief is ingesteld. Nu kozen wij voor een buitenspeler als ‘zes’ waarbij er die (1+2) achter de bal blijven, van wie er twee offensief zijn. Zo sla je twee vliegen in één klap: zowel defensief als aanvallend heb je een man meer.
Dit kwam helaas niet helemaal goed uit de verf en al snel keken wij tegen een 0-1 achterstand aan. Gelukkig hadden wij als plan B nog onze versleten wondersokken waar Rolf (u kunt nog bezwaar aantekenen) Berntsen vleugels van kreeg, via een individuele actie wist hij de 1-1 op het scorebord te zetten. Semper Altius kwam nog wel op 1-2 maar de sportieve spits gaf zelf aan dat hij de bal met zijn hand binnen werkte. De goal werd dus afgekeurd.
Hierna werd het tijd voor het tandem Rolf en Marnix om afstand te nemen van Semper Altius, via twee haarscherpe steekpassen wist Marnix van der Meijs gebruikt te maken van de snelheid van zijn wondersokken en ons op een 3-1 voorsprong te zetten. Tevens ook de ruststand van dit schouwspel.
Na een tactische bespreking van Rolf welke werd afgesloten met de welbekende woorden “Deze kunnen we hebben” van aanvoerder Sjoerd de Ronde begonnen we weer goede moed aan de tweede helft. Met een verbaal sterke Ron van der Beek en een goed coachende Marc Thierrij probeerden wij onder de druk van Semper Altius uit te komen. Dit lukte niet helemaal waardoor het halverwege de tweede helft ineens 3-3 stond ondanks alweer goed keeperswerk van Patrick Thierrij.
Naarmate de tweede helft vorderde begonnen onze versleten wondersokken pas echt te werken, waar de tegenstander duidelijk moeite kreeg met de temperatuur in de hal boden onze sokken met speciale airconditioning gaten veel verkoeling waardoor het verdedigen voor Jasper van der Meide een peulenschil werd en Daniël ‘de knot’ Spaans steeds vaker voorin te vinden was. Dit kwam ook mede doordat Rolf Berntsen vakkundig uit de wedstrijd gewerkt werd door de keeper van Semper Altijd na een ‘botsing’. Dat hier opzet in het spel was komt Rolf pas achter bij het lezen van dit verslag, maar zijn ‘pro ajaks’ houding werd niet door iedereen gewaardeerd. Het kratje voor de man die Rolf zou uitschakelen, werd dan ook van harte in ontvangst genomen door de keeper van Semper Altius.
Nadat er kansen over en weer waren was het uiteindelijk toch Daniël ‘de knot’ Spaans die de 4-3 wist binnen te schieten. Na een aantal warrige laatste minuten was het ook nog Marc Thierij die een geniale pass van lange afstand wist om te zetten in een doelpunt. Dit betekende gelijk het einde van de wedstrijd en een 5-3 overwinning voor Loosduinen. En (niet schrikken) dit betekend ook dat wij uit de eerste vier wedstrijden negen punten hebben gehaald!
Dit werd uiteraard gevierd in de kantine van Zuidhaghe waar vaste barvrouw Patries weer voor een heerlijke maaltijd had gezorgd. Het feest barste pas echt los toen de Veteranen van Loosduinen zaal kwamen aanzetten met een cd van Frans Duijts. Na een gezellige derde helft kunnen wij dan ook concluderen dat: de repeat knop goed werk, de tafels in Zuidhaghe sterk genoeg zijn, het bier erg snel verdampt, Rolf ondanks zijn blessure een prima polonaise kan lopen en dat het aantal ‘thuiswerkers’ de dag na een wedstrijd schrikbarend hoog is.
Volgende week mogen wij aantreden in Zoetâhmeâh waarbij je van te voren al weet dat je niet tegen vijf, maar zes man speelt. Het zal een zware kluif worden mij wij hebben er alle vertrouwen in dat de ’tien punten grens’ maandag al gepasseerd kan worden!
Eindstand S.V. Loosduinen zaal 1 – Semper Altius zaal 5 5-3
Sporthal: Zuidhaghe
Aantal toeschouwers: één!
Doelpunten: Rolf, Marnix (twee), Spaans en Marc
Man of the Match: Sjoerd
Marc