Na een succesvolle beker reeks mochten wij het in de laatste groepswedstrijd opnemen tegen ZVV Den Haag waarbij een overwinning voldoende zou zijn voor het behalen van de volgende ronde van de beker. Voor deze wedstrijd had alleen Ron zich afgemeld wegens verplichtingen in die Heimat en konden wij dus met een behoorlijke selectie aantreden in de Lipahal. Van te voren was besloten dat wij het ouderwetse catenaccio maar weer uit de ijskast zouden halen want we spelen tenslotte tegen een 4e klasser.
Wat wij op dat moment nog niet wisten is dat wij in een ware ijshal zouden spelen, en dat was niet vanwege de kou. Al tijdens de warming up begon het glibberen en glijden en ging de bal tijdens het inschieten alle kanten, op behalve die van keeper Patrick. Na de dweilpauze hadden wij verwacht dat de zaal iets beter te bespelen was maar ondanks een opening van 9.38 sec. en rondjes 27,8 sec. konden wij het vijandig doel niet vinden.
Marc was de enige met een verleden als schaatser en moest dan ook met snelheid proberen de counter af te maken, dit lukte een aantal keren bijna, met de snelheid zat het wel goed alleen als je over de doelgerichtheid van Kazim Kazim beschikt wordt het een iets ander verhaal. Achterin werd de boel goed dicht gehouden waardoor wij met de brilstand op het scorebord richting de rust leken te gaan. De tegenpartij dacht er iets anders over en door een slippertje kwamen zij vlak voor rust op 1-0 voorsprong.
In de rust nam Spaans als een Arjen Robben naast aanvoerder Sjoerd het woord en gaf aan dat we zouden blijven inzakken tot zij zouden scoren of tot de laatste 10 minuten als de stand 1-0 bleef. De tegenstander kon toch wel een aardig balletje trappen dus het bleef opletten geblazen.
De 2-0 viel snel en dus probeerden wij met Marnix er bij voorin wat meer kansen te creëren terwijl achterin Jos en Jasper met man en macht de boel probeerde dicht te houden. Helaas mocht dit allemaal niks baten en liep ZVV uit naar 5-0. Intussen was het verval al zo groot dat wij met rondetijden van 34,8 sec. niet meer gevaarlijk konden worden.
Ondanks de nederlaag kwamen wij denk ik wel als morele winnaar uit de strijd, hoewel de tegenstander een stuk beter was dan ons kwam het hoogtepunt van de avond toch van de kant van Loosduinen. Dat was niet de mislukte ‘Mikey’ weermee keeper Patrick zich blesseerde maar het hoogtepunt was toch echt de no-look swibba van aanvoerder Sjoerd die daarmee de keeper vanaf de eigen helft wist te verschalken!
Omdat de Lipahal niet echt gezellig gelegen ligt en de kantine dicht was moesten wij onze heil voor de 3e helft wel in de stad zoeken. Een 3e helft die glansrijk gewonnen werd door de mannen van Loosduinen. Nadat eerst de Huppel de Pub leeg gespeeld werd besloten een aantal nog langer door te gaan tot in de vroege uurtjes. De avond werd dan ook in het kader van “Vullen of voeden” van Wilfred Genee afgesloten in de El Basha.