Vandaag de allerlaatste wedstrijd van ons seizoen. Een seizoen waar we buiten het veld veel gelachen hebben maar ook verdriet hebben gekend. In het veld was het eigenlijk alleen maar lachen. We stonden vanaf wedstrijd 1 bovenaan en deze plek lieten wij niet meer los. Onze concurrenten konden ons niet bijhouden en de laatst overgebleven concurrent, VELO, die als tweede het seizoen afsluit was vandaag onze tegenstander. De vraag was dus, gaan wij zonder puntverlies het seizoen afsluiten?
De voorbereiding naar deze wedstrijd liep alles behalve soepel. Hadden we wel of geen zin, waren we met genoeg man? Het hoefde allemaal niet meer en ook de laatste wedstrijd van ons 1e en een deel van de 3e helft moesten we missen. Uiteindelijk hebben we genoeg man. Mannen die ff door de pijn heen moeten bijten maar dat kenmerkt ons team wel. Teamvader Fernando die bij hoge nood kon spelen was er ook zoals altijd.
“Klasse boys” zal een befaamd speler gezegd hebben.
We maken ook van de gelegenheid gebruik om de mannen van S.V. Loosduinen 4 te feliciteren met hun kampioenschap. Zij zijn een beetje het Celtic van hun klasse. De kampioenschappen stapelden zich op. Het was voor sommige van ons dan ook een bittere pil dat zij niet mee konden doen met hun wedstrijd en de derde helft. (Klote voor je tank jr)
Ook was trainer Peter afwezig. Hij zei zelf dat hij een weekendje weg was met zijn oude maten van VCS (das een goed gezelschap hoor) De geruchten zijn echter dat hij, samen met Melchior, de stap maakt naar een clubje uit de hoofdstad. Beide ontkennen hardnekkig maar een pose voor het stadion verraad alles.
Dan de wedstrijd zelf. Dyl die weer eens geen zin had om te keepen en ook net zijn “pre vrijgezellenfeest” had gehad waar hij een mooie kleurspoeling heeft gekregen en ons deed denken aan Wilfred Genee. Nick nam plaats onder de lat en deed dat met verve(n). Bruce speelde zijn laatste pot als rechtsback, tank jr, Danny van S en (B)Randy vormden de achterhoede. Ties, Allie en Piet het middenveld en Lano, Vaal en Hisham (top dat je er was) de aanval.
De scheids had nauwelijks gefloten of de 0-1 lag in het mandje. Een goede aanval via rechts werd evengoed afgewerkt door Lano.
Wat moet je nu nog schrijven als er 44 minuten niet wordt gescoord? Het was een leuke wedstrijd. Met veel foute diepe ballen en evenveel onnozele discussies. Het leek af en toe wel op Jerry springer show of Opera Winfrey zulke discussies kwamen er. We noemen geen namen maar als Piet zijn lucht zal bewaren om alleen te rennen in plaats van te lullen dan loopt hij een marathon in één helft en als Ties zich alleen zou bemoeien met het spel dan voetbalt hij binnen één seizoen bij ADO (al is dat ook niet zo moeilijk) en dan niet als pupil.
Wel waren wij de betere ploeg. Velo is een prima tegenstander waarbij je hoopt dat je elke week zo’n tegenstander hebt om lekker tegen te spelen. Helaas voor ons maakten wij onze kansen niet en gelukkig voor ons hadden wij met Nick een betrouwbare doelman.
Het weer speelde niet echt mee. Doorweekt sloten wij de eerste helft af.
In de rust moest Melchior het alleen doen. Hij had alles zorgvuldig geobserveerd en wist precies hoe wij de tweede helft aan moesten pakken. We wilden tenslotte winnen om zonder puntverlies het seizoen afsluiten.
Er volgde wat wissels. Hish werd vervangen door Lano de tweede, Ali kwam erin voor Piet die een paar linies terug zakte en de handschoenen weer aantrok. Dan weet je ook gelijk dat je minimaal een goal moet maken want Piet = nooit de 0. Nick nam even plaats op de bank om zich op te laden voor zijn laatste minuten.
De tweede helft haalden wij een prima niveau. In balbezit en kansen waren wij de betere. Het zag er af en toe dan ook echt leuk uit. We speelde aardig en VELO had weinig in te brengen al bleef het oppassen en de poort dichthouden. De 0-2 hing ook in de lucht al duurde het wel even. Het was uiteindelijk weer Lano die met zijn kenmerkende “buitenkant” de 0-2 binnen schoot.
Gelijk na deze goal dan het moment waarvan je weet dat ie gaat komen. Een lange bal viel goed voor de voeten van de buitenspeler. In zijn aanname kwam hij één op één met Piet en ja hoor de 1-2 was een feit.
Verder geen paniek want we domineerden en gaven niks weg. Het mooiste moment volgde zo’n 10 minuten voor tijd. Bruce kreeg zijn verdiende afscheid en Nick mocht zijn laatste minuten maken. In deze minuten creërden wij genoeg kansen. Rutje (overgekomen vanuit Koudekerk, klasse pik) gaf een heerlijke bal met zijn rechter. Helaas was het zachte tikkie van Vaal net niet genoeg voor een goal. Lano schoot nog op de lat en over maar het was uiteindelijk Danny van S die uit een corner van Lano de bevrijdende 1-3 tegen het net knikte.
Wedstrijd gespeeld en iedereen vond het wel prima. De scheids floot dan ook niet snel daarna af. Velo kon afscheid nemen van hun stoppende spelers en wij van Bruce en Nick. Zij kregen bij binnenkomst van de kleedkamer dan ook een terechte erehaag!
Zoals eerder gezegd is onze TC druk bezig met versterkingen. Melchior Kooilusconi heeft al wat spelers gestrikt. Houdt onze socials in de gaten voor de presentatie van deze giganten.
We kunnen ons nu richten op de welverdiende rust. Al heeft Peter ons een pittig programma meegegeven om fit te blijven deze zomer. We gaan het een klasse hoger proberen en wie onze trainingen bezoekt en bekijkt weet zeker dat dit niks gaat worden. Het moet dus allemaal een tikkie serieuzer 😉
Wij als team willen van deze gelegenheid gebruik maken iedereen te bedanken voor het volgen van team Sambuca. Wij wensen jullie allemaal een fijne zomer en hopen jullie komend seizoen weer te zien. Een bijzonder bedankje voor onze scheidsrechters die ons hebben gefloten. Zonder jullie geen wedstrijd.
Op naar een fantastisch familiedag en daarna genieten van de zomer.
Als rapporteur wil ik deze groep gasten bedanken. Het is een feest om deel uit te maken van deze groep!
Tot komend seizoen 
