Onverdiend bestaat niet!
Ons tweede duel in vier dagen, maar ons ware topsporters hoort u niet klagen. Dit is gewoon te trainen aldus onze aanvoerder. Het is Maandag avond 21:00 uur en we mogen aantreden tegen Haagse Hout. Deze tegenstander blijkt toch wel over een aardige dosis voetballend vermogen te beschikken, dus kwamen we, geheel tegen onze principes in, met de rug tegen de muur te staan.
Deze, overigens zeer stevige Loosduinse muur, bleek lange tijd een groot obstakel voor onze vrienden van Haagse Hout. Het lukte ze uiteindelijk pas halverwege de 1e helft een doelpunt te maken.
Die 1-0 achterstand hebben we meegesleept de rust in en nu was het tijd om de tactiek voor de 2e helft te bespreken. Want ondanks het “geringe” overwicht van Haagse Hout, leefde bij ons het gevoel dat er wel wat te halen viel.
Volgens Sjoerd was het tijd om uit een ander vaatje te tappen. Dus als echte Beugelsdijkkies gingen wij onder leiding van onze Twentse Grolsch drinkende Advokwaad Ron de 2e helft in. Alweer bleek onze aanvoerder het bij het juiste eind te hebben, want we kwamen zowaar onder de druk uit met enkele gevaarlijke counters.
Na wat kansen gemist te hebben, vond Sjoerd het welletjes. Nonchalant met zijn linkerpoot en een vaart waarmee een mini pupil zich nog kapot zou schamen, schoot hij de bal de goal in.
BAM 1-1, de spelersvrouwen van Haagse Hout hadden het niet meer, wie is die Loosduinse Ronaldo die hun mannen zo kleineerden vroegen ze zich hardop af…. En zo begonnen we zelfs fans van de tegenstander te winnen.
Helaas duurde onze vreugde niet heel lang, want niet veel later schoot Haagse Hout de 2-1 binnen.
We hadden de scheids, niet bepaald mee. Dus vond Sjoerd dat we wel een zetje in de rug konden gebruiken, Jasper verstond dit iets wat verkeerd en besloot de tegenstander een zetje in de rug te geven. Haagse Hout kon dit niet waarderen, maar het had wel effect. Jos zag dit ook en besloot zijn magistrale techniek in de kast te parkeren en ontpopte zich tot de Haagse Houtzagâh.
Met een meer dan uitstekend keepende Patrick (mag ik dat zeggen? JA dat mag ik zeggen) (en quote van Jos: “Met Patrick in de goal van Haagse Hout worden ze lachende kampioen”) lukte het Haagse Hout niet meer om te scoren.
En met een wel zeer energieke Marnix voorin (weet niet wat voor een wonderthee hij op had, in die super theewinkel uit de Weimarstraat) lukte het ons om nog wat druk te zetten in de laatste minuten.
Dit tot grote frustratie van Haagse Hout. Nu was duidelijk te zien dat niet zij, maar de Loosduinse knapen uit het echte Haagse Hout waren gesneden!
Bij Haagse Hout drong dit ook door en ze veranderde langzaam in Leidschenveense Tanderstokertjes (LT). We gingen de laatste 5 minuten in en Jos besloot de bal vanaf eigen helft maar is de 5 meter in te pompen. De supporters werden toeschouwer van een magisch moment. De mannen van LT hadden mooie verzorgde lokken, maar uitgerekend de man met de mooiste lokken kopte de voorzet van Jos ,in een soort van slow motion met Hans Klok wind door de haren moment, via de binnenkant van de paal binnen. 2-2! Met nog maar een paar minuten te gaan.
Dit moesten we hoe dan ook volhouden. Onze verdediging onder aanvoering van Jos aka de Houtzagâh (die deze avond zelfs in staat zou zijn Jaap Stam in zijn hoogtij dagen te verwerken tot zaagsel) toverde ons vertrouwde uitverdedigen over de flanken om tot blind de ballen de zaal uit te rammen. Helaas blijkt er een dak op zo’n zaal te zitten, dus van tijdrekken was niet echt sprake.
In de laatste minuut was de grootste kans op de overwinning zelfs nog aan ons. De bal ging vlak voor het doel langs, maar laten we wel reëel blijven, een overwinning zou totaal onverdiend zijn.
De punten stromen binnen met Marc in Las Vegas, dus werd er in een teamvergadering besloten om de opgebouwde drankpot te gebruiken om Marc zijn verblijf te verlengen. Helaas vond een uiterst fijne Haagse Wout het beter om dit geld in Nederland te houden dmv het uitdelen van 3 parkeerboetes. Dus Marc, je bent welkom! De Nestor
PS. Na zo’n uitstekende teamprestatie is het altijd moeilijk een MOTM te kiezen. Maar dankzij enkele tactische zetten en de 1e goal kunnen we er toch niet om heen. Sjoerd!
Wij willen graag alle Loosduinse dames en Twents topmodel Lieke oproepen om een kusje op de oorlogswond te geven die Sjoerd aan deze wedstrijd heeft over gehouden (zie bijgevoegde foto) om zo de pijn wat te verzachten.