S.V. Loosduinen 3 – HVC’10 3 0-1 (0-0)
Na een ruim een maand te hebben kunnen genieten van de winterstop mochten we vandaag eindelijk de wei weer in. De vraag was echter wilden we wel. Met een zwaar trainingskamp en 0 trainingen in de benen moesten we aantreden tegen nummer 3 van de competitie, HVC’10 uit Hoek van Holland.
Zonder de langer geblesseerden en Lano en vlagger John die beide af aan het kicken waren van de alcohol van trainingskamp traden we aan met een grote groep. Tel hierbij Dave Blok en Thijmen uit het tweede bij (om weer wedstrijd minuutjes te maken) en de bank was dus letterlijk en figuurlijk breed zat.
Het begin was voor de gasten. Het is een team van oud eerste elftal spelers die het balletje prima kunnen laten gaan. Wij hielden het goed dicht alleen waren slordig in de passing. Hierdoor moesten we onnodig veel meters maken en schrokken we dat de klok pas 6 rondjes was gegaan. Hoewel HVC in balbezit wat beter was kregen wij toch ook wel onze mogelijkheden en kansen. Eén paar ballen gingen over en twee grote kansen van Hisham en Vaal werden knap gepakt door de keeper van de Hoekenezen.
HVC werd ook gevaarlijk met schoten voorlangs en Dyl die ook vaak genoeg op de juiste plek stond. De knappe redding kwam na een minuut of 35 toen Dyl een vrije trap uit de kruising dook. Zo zie je maar dat het trainingskamp toch voor één iemand goed is geweest. De eerste helft kroop dus naar zijn einde en werd bereikt met de brilstand.
Dat we elkaar gemist hebben is duidelijk. Wat we misschien nog wel het meeste hebben gemist is de nicotine in de rust maar vooral de tactische meester speeches van trainersduo Peet en Mella. Mella begon met de gebruikelijke vraag “Hoe vinden jullie nu zelf hoe het gaat” het waren die woorden die tranen deden vloeien zo waren ze gemist. Het antwoord stemde Mella ook tevreden en hij voegde daarbij wat tactische foefjes toe. Trainer Peet keek toe en gaf een goedkeurend knikje. Clintje verving de goed spelende Ali die voor ons helaas een andere afspraak had.
De tweede helft begon wat rommelig. Beide teams werden slordiger en er werd veel balverlies geleden. Helaas werd HVC sterker en moesten wij ons beperken tot verdedigen. Dat ging ons eigenlijk best goed af maar het counteren lukte niet echt. Deze helft hadden wij ook wat meer overtredingen nodig, iets wat voor onvrede bij onze gasten zorgde. Scheidsrechter Blok liet zich echter niet van de kaart brengen door het vele commentaar.
In de 60e minuut volgde er 3 wissels. Mensen langs de lijn gaven aan dat de NS betere wissels doorvoert maar Tomma, Hish (gezondheid) en onze rooie Keniaan met een zilveren gloed verlieten het veld en hiervoor kwamen Joey, Thijmen en Dave in het veld.
Het zorgde helaas niet voor de ommekeer. HVC bleef gevaarlijk en hoewel de snelheid van Thijmen en de balvastheid van Nawien Yamal zeker wapens zijn lukte het ons niet om gevaarlijk te worden. Ook het uitvallen van Vaal hielp niet. Het deed ons wel goed om te zien dat Ties weer minuten mocht maken.
De wedstrijd kroop naar zijn einde en met ons harde werken verdienden wij zeker een puntje. Helaas dacht HVC hier anders over. Grote broer Danny zag in minuut 88 een overtreding in een sliding van Dave. Deze vrije trap werd hard ingekopt en hoewel assistent scheidsrechter Hisham al voor de bal geraakt werd vlagde werd de goal goedgekeurd. Hisham zelf hierover “als ze deze bal morgen ook goedkeuren als Senegal scoort tegen Marokko dan zal de Vaillantlaan te klein zijn”.
Dave deed zijn beklag en gaf aan dat grote broer voorlopig beter in zijn kamer kan blijven.
Het was voor ons om de wonden te likken en nog 5 minuten alles geven. Het mocht helaas niet baten en verloren wij deze wedstrijd. Het verlies viel ons zwaar maar de drankjes smaakten toch weer lekker. Puntje van kritiek is dat de keuken de hele dag dicht was dus een bitterballetje zat er niet in.
We zullen onze rug komende week moeten rechten, met ze allen donderdag trainen en dan vol goede moed naar volgende week zaterdag waar wij om 14.30 uur uit spelen bij VELO 4.
Tot dan!
