Er was eens een mooie zaterdagochtend in maart…
Vanwege een overvolle ziekenboeg en de afwezigheid van Anouschka, was het even puzzelen om een compleet team bij elkaar te krijgen voor deze zes puntenwedstrijd. Gelukkig konden we het keepersprobleem oplossen door Diego te lenen van de F1, die speelden weliswaar niet naast de deur, maar vroeg genoeg om op tijd terug te kunnen zijn op Loosduinen. Zo konden we precies met z’n zevenen beginnen aan de wedstrijd tegen een tegenstander met even veel/weinig punten als wij. Doordat de geplande scheidsrechter er niet was , stond de wedstrijd onder leiding van Erik.
Iedereen leek zich ervan bewust dat het een belangrijke wedstrijd was en ging er vol tegenaan. Diego zorgde achterin voor wat extra rust, hoewel hij het absoluut niet heel erg druk had.
De verdediging stond prima, met centraal achterin gelukkig weer Kevin, de schrik van elke spits. Micha en Wessel kregen bijna overal goed een voetje tussen, waardoor Honselersdijk nauwelijks gevaarlijk kon worden. Jayden en Adam lieten zich ook lekker zien en zij konden al vrij snel Oliver voor de eerste keer lanceren, jammer genoeg kon de keeper een treffer voorkomen. Het was fijn om te zien dat het spel heen en weer golfde, we waren niet alleen maar aan het verdedigen en konden ook gewoon lekker aan aanvallen denken. De vele trouwe supporters langs de lijn zagen Oliver nog voor de rust de langverwachte openingstreffer maken na een mooie rush. Het was alweer een tijd geleden dat we gescoord hadden en de ontlading was dan ook groot, zowel op het veld als langs de kant.
Na de welverdiende limonade begonnen we weer net zo fel aan de tweede helft, misschien gesteund door de voorsprong, iets wat tot nog toe niet zo vaak gelukt is dit seizoen. In het begin van de tweede helft moest Diego nog wel een paar keer in actie komen en wist een paar keer fraaie reddingen te verrichten. Toen vond Oliver het blijkbaar genoeg en besloot dat het tijd was voor wat actie. Alsof hij een pakje batterijen opgegeten had tijdens de rust was hij werkelijk iedere tegenstander te vlug af en vloog van links naar rechts, van achter naar voren over het veld. Met als resultaat, maar liefst vijf doelpunten. Het mooiste compliment werd eigenlijk onbedoeld gegeven door een leidster van de tegenstander die opmerkte dat “die keeper”er niet bij hoort en “dat spitsje” ook zeker niet. Na de 6-0 werd het gas ietsje dichtgedraaid en kon Honselersdijk toch nog een eretreffer maken.
Deze wedstrijd heeft het hele team laten zien dat we het winnen niet verleerd zijn en dat we er keihard voor willen werken. Dit was dan ook echt een beloning voor de laatste paar weken. De volgende wedstrijd is de return tegen deze tegenstander, hopelijk kunnen we dan met Anouschka, Maaike en Jessy weer in de gelederen laten zien dat dit geen toeval was.
Toppers!
Met dank aan dhr. H. Flinterman hebben we ook nog hele mooie foto’s
[nggallery id=387]