vv Schipluiden 3 – S.V. Loosduinen 3 1-1 (1-0)
Na onze knappe overwinningen van de afgelopen weken op Velo en Verburch moesten wij vandaag afreizen naar rode lantaarndrager vv Schipluiden 3. Zij hadden een schramel puntje (gepakt tegen Duno) en verloren al hun eerdere wedstrijden. Wel zagen wij dat de uitslagen laatste tijd minder hoog waren dan begin dit seizoen.
Wij daarin tegen klimmen steeds meer op de ranglijst en met een vijfde plek willen we de aansluiting vinden bij de top 4. Zaak om vandaag dus te winnen. Het liep allemaal net even anders……
Zoals verwacht hadden wij wel een overwicht. Konden elkaar wat makkelijker vinden maar zoals wel vaker ontbreekt het aan scherpte in de laatste fase. Net het verkeerde balletje of de verkeerde keuze. Gelukkig maar want anders hadden we onszelf echt goed gevonden. Schipluiden zette hier een dosis frisse energie tegenover en zeker voorin schroomden ze het harde werken niet. Er ontstond dus een wedstrijd waarin wij graag wilden maar het niet lukte. Het stroeve veld helpt daarbij niet en als je dan ongelukkig een penalty tegen krijgt wordt het nog lastiger. Deze penalty ging erin en zo was Piet (Dyl was nog wat ziekjes) weer de Cillesen van het amateurvoetbal. We moesten dus in de achtervolging. Schipluiden hield het compact en zoals eerder gezegd hadden we gewoon pech. Pech in afwerking want Hisham poeierde nog op de paal en de lat werd ook geraakt, pech ook dat de scheidsrechter van dienst 2 handsballen in hun 16 over het hoofd zag. Het was dus zaak een knop om te zetten en een tandje of twee erbij te doen. De rust werd bereikt met een 1-0 achterstand.
In de rust besloot Mella het over een hele andere boeg te gooien. Mella weer terug uit Engeland, zonder nieuwe aanwinsten, maar wel met een koortslip 😉 zei. “Ik ga nu niet eens vragen hoe jullie vinden dat het gaat” je kon een speld horen vallen zo stil werd het. Het moest allemaal beter en dat zouden we hopelijk zelf ook wel weten.
Even werd getwijfeld of we het bewust deden want zoals bij Manchester United is er een fan die pas naar de kapper gaat bij 5 overwinningen op rij. Bij ons heeft Clint deze uitspraak gedaan en sinds trainingskamp komt er al een mooie Afro. Willen we dat deze blijft groeien moeten we toch ergens punten verspelen.
Nu wilden we vooral winnen en dat moest gebeuren met Ali voor de ongelukkig spelende Tom. Hij werkte zich een slag in de rondte maar ook bij hem kwam het er niet uit.
De opdracht was dus duidelijk en zodra het fluitsignaal klonk (Allie moest nog wel eerst tossen) waren onze intenties duidelijk. We gingen aanvallen, zochten veel de zijkanten en probeerden vanuit daar gevaar te stichten. Dat lukte maar hetzelfde spelbeeld volgde. Net niet de scherpte en het geluk aan onze zijde. Gelukkig besloot de keeper van de gasten ons een handje te helpen. Met een vrije trap liep hij Clint en zijn Afro in drieën. De scheids kon niets anders doen dan naar de stip wijzen en Vaal benutte de strafschop. 1-1 dus en genoeg tijd om iets te forceren. Melchior en Peter hadden al aangegeven met plan B, C en D te werken. Plan B werd toegepast met Sjoerd voor Clint. We bleven gevaarlijk en de grootste kans volgde maar Nawien Yamal schoot de bal in een 1 op 1 situatie op de paal. Ook Schipluiden kreeg nog die ene grote kans maar Randy redde fantastisch op de doellijn.
De tijd kroop voorbij en plan C werd uit de kast getrokken. Nick viel in voor Ties en ging de aanval in. Nick werd gelijk 4 keer diep gestuurd en met alles in hem vocht hij voor de overwinning. Ook dat mocht niet helpen dus kwam de laatste troef (plan D) Kef viel in voor de moegestreden Hisham.
We bleven gevaarlijk maar zoals je elk seizoen weleens hebt is dat het gewoon niet lukt en niet wil. De bal mocht er gewoon niet in. Nawien Yamal kreeg de bal nog op een presenteerblaadje maar kopte niet overtuigend genoeg en ook schoten van afstand door o.a. Nick, Gino en Ali hielpen niet.
Zo sloten we deze pot af met een 1-1 uitslag in het voordeel van de thuisploeg. Zij waren tevreden met het punt en dit keer dropen wij af.
We hebben hier weer van geleerd dat het nooit vanzelf gaat. We altijd alles moeten geven maar ook dat het soms niet lukt. De kunst is dan om rustig te blijven en zuinig met de kansen om te gaan. Een taak voor Trainersduo Peet en Mella om hier komende trainingen mee aan de slag te gaan.
Het positieve is dat Clint zijn Afro weer doorgroeit en de drankjes toch lekker smaakten. Want al zit het ff tegen, baal je van elkaar. Het hoort bij een vriendenteam en laten elkaar niet vallen.
Volgende week zijn we vrij dus brengen wij Valentijn met onze geliefden door. De 21e kunnen jullie van ons genieten in Hoek Van Holland waar we tegen sterke HVC’10 zullen spelen.
Tot dan!
